Er hoeft niks te verdwijnen

01:00
 
Jezus fucking christ. Zit ik hier weer vast in een domme overtuiging. Er is geen zelf, alleen een “ik ben” , het eeuwige zelf. Het geheel dat niet afgescheiden is.
Maar ik ben het geheel en ook gewoon afgescheiden van het geheel. Ik maar denken dat waar ik mijn zelf op spiegel moet verdwijnen voor het zelf om te verdwijnen zodat het eeuwige geheel overblijft.
Domme lul die ik ben. Het is niet waar ik het op spiegel, het is de identificatie en interpretatie ervan die verdwijnt, dat is alles.
Het is alleen een overtuiging.
Niet dat wat ik identificeer en interpreteer en ervaar als zelf. Ik ben al gestorven haha. Dat is al mijn eeuwige zelf.
Ik ervaar dat wel als onderdeel van het geheel en als eeuwig stromend, maar ook als apart van het geheel en tijdelijk, veranderlijk.
 
Het is weer mijn domme duale denken en alle domme verhalen van verlichten over de goddelijke eenheid en eeuwige onbegrensde zelf dat ik weer slechts een kant van de munt projecteer op mijn toekomst. Het is natuurlijk beide. Ik ben het geheel en apart. Ik ben eeuwig en tijdelijk.
En niet de realiteit zelf die ik identificeer en interpreteer, maar het is het identificeren en interpreteren zelf wat onzin is.
Hahaha, ongelofelijk.
 
Lees net nog een keer de fases die Bernadette Roberts heeft doorlopen en het lijkt erop dat ik nu in de laatste fase zit. Die knal onlangs was het verdwijnen van de” seer” (de observeerder) in fase XI.
 
Ik ervaar de silence en stillness gewoon niet zoals zij dat omschrijven. En die leegte ervaar ik al lang als vol. Het is altijd slechts relatief geweest, nooit letterlijk (kan ook niet natuurlijk hahaha)
Dat zijn meer de ervaringen tijdens mijn meditatie. Ik hechte daar echter nooit zoveel waarde aan. Vaag.
 
Ja het is continu nieuw, altijd stromend.
Niet leeg, of stil of verbonden met alles, onbegrensd of wat dan ook. Allemaal persoonlijk relatieve interpretaties tov oude interpretaties. De omschrijving van het nieuwe hangt helemaal van je oude persoonlijke interpretatie af.
 
Ik bleef er maar van overtuigt, jaren lang dat mijn energie in balans moest komen. Dat de stroming van mijn levensenergie de oorzaak van de wrijving was en dat de rivier moest ophouden zo bewust te stromen, dan zou de wrijving ophouden en ik in balans zijn en verlicht zijn, vrij van alle ongemak.
Maar die eeuwig stromende levensenergie die ik zo bewust ervaar is het goddelijke. Dat zal nooit verdwijnen, alleen die onzin die ik erover vertel hahaha.
Die wrijving is alleen maar mijn overtuiging dat ik niet verlicht zou zijn en daarom nee bleef zeggen tegen het goddelijke, tegen mijzelf, tegen mijn levensenergie.
 
Ik zou alleen eenheid, het geheel moeten ervaren als ik verlicht ben. Ik ervaar ook een energiestroom die ik als apart ervaar als een zelf ervaar.
Maar er is niemand blijven verlichten maar zeggen, complete leegte, er is niks.
->allemaal verhalen, relatieve verhalen.
Hecht er geen waarde aan. Het is onzin.
Ik ben een zelf en het geheel.
Ik ben apart en het geheel.
Het is niet te lokaliseren en toch is het er wel.
Ik hechte meer waarde aan mooie verhalen dan echte ervaringen.
Verlichting is niet te ervaren, er zijn geen ervaringen en toch ervaar ik het volle leven.
Het is een mysterie, niet te begrijpen, compleet nieuw en toch weet ik alles en is alles vertrouwd, compleet hetzelfde.
Alles is veranderd en toch is er niks veranderd.
 
Wat is het geheim van gelukkig zijn ? Wat is het geheim van verlicht zijn ?
Zeg ja tegen alles. Wijs niks af.
(leer te beseffen wat dit betekent, het is namelijk niet letterlijk te nemen.)
 
Zou het zo simpel zijn ?
Ja zo simpel is het.
Ik hoefde alleen maar ja te zeggen, das alles.
Ongelofelijk dat ik mijzelf zo voor de gek heb kunnen houden. hahaha.