Opeens een harde knal in mijn lichaam

Opeens een harde knal in mijn lichaam terwijl ik half lag te dromen in mijn bed vanochtend. Ik schrok ervan. Alsof er een kleine ontploffing was. Ik voel hoe dingen/energie weer in beweging is, maar ervaar het net iets anders, subtiel anders.
Alsof de identificatie nu gebroken is. Het overkomt mij niet meer. Het heeft niks met de energiestromen te maken.
Het is meer alsof bewustzijn geen lokatie meer heeft en niet meer observeert.
 
Grappig, ik maar ervan overtuigd zijn dat mijn energiestromen in balans moeten komen, maar het ging dus om de identificatie.
De knal komt dus spontaan, uit het niks. Dat is dus waar. Maar ook nu gaat het proces door. Maar zonder observeerder, zonder een lokatie van waaruit ik bewust ben.
Bewustzijn kan ik niet voelen en dus niet lokaliseren en identificeren.
Bizar hoe ik mij wat dat betreft voor de gek hielt hahaha.
Alle onrust en energiestromen lijken nu duidelijk tot rust te komen. Maar lijk nu duidelijker te ervaren dat het niks met mij te maken heeft. Ik er geen invloed op heb en het gewoon gebeurt.
Ben benieuwd…..
 
Er is geen lokatie meer van waaruit dingen ervaren worden. Geen lokatie van waaruit geobserveerd wordt. Gevoelt wordt.
Er is niks meer dat probeer te lokaliseren, er is niks dat probeert te identificeren. Dat probeert te voelen.
Geen verleden of toekomst. Geen wachten, geen afwachten. Ik ben wel benieuwd hoe alles constant in beweging is. Maar er is geen afwachten, geen wachten op iets. Er is niks vanuit waar gewacht kan worden haha.
Er is alleen hiernu.
 
(laat al die energiestromen dus maar gewoon met rust)
 
Ik heb het al eens eerder geschreven:
Het voelen wat er was, gebeurde niet door het biologische lichaam. De energiestromen zijn en worden gevoelt door het energetische lichaam. Ik ben dus niet dat wat voelt en dat wat wordt gevoeld. Nu weet ik dat niet alleen, nu besef ik het ook.
 
De blokkade heeft ook geen lokatie. Is niet te identificeren, of te voelen. Ik ervaar het wel, maar het is niet direct via voelen. Het is geen punt of lokatie. Iets waar de energie doorheen moet of door wordt tegengehouden. Er is geen begrenzing behalve het tijdelijke zelf dat zijn eigen grenzen ervaart. Het lost op in het eeuwige zelf dat geen lokatie heeft en verdwijnt dus niet via iets (derde oog, of kruin, of wat dan ook) , maar gewoon in het niets. Het tijdelijke zelf kan overal heen in verdwijnen.