Ik kies ervoor om niet te doen

Tijdens de ochtendmeditatie merk ik op hoe “ik ben verlicht” een oordeel is over het moment waarin ik mij bevind.
Heel mijn leven heb ik altijd de behoefte aan bevestiging gehad. Als iemand die er toe doet bevestigd wat ik al wist, dan was het goed. Viel de twijfel weg.
Ik merk hoe ik onbewust vanuit mijn oude tijdelijke ik op zoek ben naar bevestiging van een ervaring die er zou moeten zijn.
Zoals vele malen al geschreven; onmogelijk.
Hoe subtiel ik mijzelf voor de gek kan blijven houden.
Bevestiging dat ik het juiste doe. Dat wat ik ga doen ook is wat ik wil. Bizar dit. Hoe kan ik die onzin nog geloven?
 
Ja, het gaat allemaal vanzelf en er is niet iets wat ik kan doen.
Maar als ik dat letterlijk neem en wat er over is van het ego en tijdelijke zelf serieus neem (dat gaat automatisch) dan blijf ik het voeden en blijft de levensoude vicieuze cirkel in stand.
Dus ook nu gaat het proces door en moet ik gewoon bewust zijn in alles wat ik doe.
 
10 min later:
Sterker nog. Ik leef nu vanuit mijn werkelijke zelf , terwijl ik nog mijn tijdelijke zelf ervaar. Maar ik voed het tijdelijke zelf, ik neem het nog serieus.
Dus er is zeker wel iets dat ik kan doen. Het is wel een niet-doen. Ik moet het ego niet meer voeden en serieus nemen.
Maar het is een vorm van controle, van kiezen. Ik kies ervoor om niet te doen.
 
Mijn sub- titel voor mijn website die ik heel lang geleden heb bedacht is dus een mooie vanuit deze context;”verlichting is een keuze” .