Dus het ego is in conflict met zichzelf en niet IK met mijn ego. Niet IK blokkeer mijn levensenergie, dat is het ego. (die ik dus denk te zijn)
Het ego blokkeert de levensenergie die ik werkelijk ben. Dus IK verlies niet de controle, alleen het ego verliest dat. Ik het ego ben dus bang voor de levensenergie die ik werkelijk ben. Dus ik kan mij nergens aan overgeven of loslaten, dat is allemaal ego. Ik ben juist de levensenergie waarvan ik dus heel lang dacht dat het juist de ego-energie was.
Uiteraard bestaan beide niet en ben ik beide niet, dit is uit het duale denken.
Maar de ego-energie waarvan ik dacht dat ik die moest loslaten door mij over te geven blablabla, is dus juist wie ik ben. (=levensenergie)
Dus bleef het ego maar in conflict met zichzelf, splitste het zichzelf op, om te kunnen voldoen aan mijn verhaal over verlichting die ik gecreëerd had. Om mijn overtuigingen in stand te houden en zo zichzelf in stand te houden. Stond nog steeds aan de verkeerde kant van de rivier.