Ik ben dus nog steeds gehecht aan mijn denken, ik geloof nog steeds dat ik het nodig heb. Nodig heb om de juiste beslissingen te nemen. Alsof er een controlekamer is , die niet feitelijk wat doet, maar die informatie dient te krijgen om de de beste beslissingen kenbaar te maken, zodat die opgevolgd kunnen worden.
Die controlekamer is dus in feite slechts een observeerder en afhankelijk van de informatie waarvan het bewust is. Macht heeft het alleen als er voor gekozen wordt het advies op te volgen.
Ik heb dus mijn pijnlichaam (angstenergie) losgelaten door tegen mijzelf te zeggen dat alles goed is en dat doe ik nog steeds. Het is goed om:
– De controle los te laten
– De dingen die ik doe
– hoe ik mijn leven leid
– of ik nog op het juiste pad ben
etc etc
Ik merk sterk dat ik in mijn contact met anderen nog steeds veel vanuit mijn denken leef. Door mijn overtuiging ik via dat denken (en dus ego) communiceer met anderen en dus ook met mijzelf.
Maar omdat ik dus vanuit mijn denken communiceer komt het niet aan bij anderen. Ze voelen het niet. Om anderen te helpen gaat het er niet om het zo goed mogelijk uit te leggen. → dat is slechts een bespiegeling hoe ik het aan mijzelf probeer uit te leggen. Dit terwijl ik al weet dat dat niet kan.
Maar ik heb dus nog steeds de overtuiging dat we van elkaar gescheiden zijn en ons denken nodig hebben om met elkaar te communiceren. Via concepten van de realiteit. Maar we zijn 1 geheel, we voelen elkaar. Ik hoef alleen maar zelf het goede voorbeeld te geven, dan hoef ik niks te zeggen, hoef ik niks uit te leggen. Dan kunnen ze het voelen.
Daarom zegt Osho dat het zo belangrijk is om bij een verlicht iemand te zijn. Je kan het dan zelf ervaren via de ander. Zonder woorden.
Het is eigenlijk een mooi iets hoe er de hele tijd de juiste personen op mijn pad komen die mij kunnen wijzen op mijn fouten, die mij helpen de volgende stap te zetten. Dit doordat ze zelf die fouten maken, zelf die onbewustheid hebben of gewoon voelen waar ik tegen aan loop en dat op zo’n manier bevestigen dat dat iets triggerd. Hoe mijn interactie met de mensen die op mijn pad komen ervoor zorgt dat ik bewuster wordt van mijn eigen onbewustheid. Hoe de onbewustheid van anderen wijzen op mijn eigen onbewustheid. Hoe mijn gevoel naar de juiste personen trekt en de juiste interactie die dat mogelijk maakt.
Het gaat er dus niet om, om te bevestigen dat alles goed is. Het gaat erom te beseffen dat er nooit wat mis is geweest !