Willen
Mijn willen om andere mensen bewuster te maken is een reflectie van mijn ego die het geheel probeert te begrijpen. Een projectie van mijn eigen behoefte op die van een ander.
Katie omschrijft het als volgt:
“Niet mijn woorden, niet mijn aanwezigheid, niets aan mij is voor anderen van waarde. Wat waarde is kan niet worden gezien of gehoord. Ik ben onzichtbaar. Maar wat de mensen wel kunnen zien door het onderzoek, is hun eigen waarheid. Daarin zit de waarde, dat is wat je kunt ervaren als je genoeg hebt van het lijden. Je kunt je hand uitstrekken en het pakken, want het is van jezelf. Zolang het persoonlijk lijkt, alsof ik degene ben die heeft, kan niemand accepteren want er is niets persoonlijks en diep van binnen weten mensen dat.”
Mijn gedachten vertellen mij de hele tijd wat het ego wil en in plaats via mijn gedachten tegen mijzelf te praten, praat ik via iemand anders tegen mijzelf. Het zijn immers mijn behoeften. Hierdoor laat ik geen ruimte voor de mensen om zelf hun waarheid te vinden. In mijn interactie met andere mensen, in een poging die te helpen, ben ik eigenlijk alleen maar met mijzelf bezig.