Ik had vanochtend tijdens mijn meditatie weer een realisatie. Ondanks het feit dat ik daar geen (of nauwelijks) gedachten heb en dus alleen voel en mijn concentratie probeer los te laten, probeer ik nog steeds te voelen cq “waar te nemen” via de concepten van het denken van de realiteit die mij zo vertrouwd zijn.
Zo probeerde ik te voelen binnen de concepten die mijn denken heeft van het lichaam.
Denk dat deze realisatie kwam door wat ik had gelezen in het boek van Katie over Tao. Daarin zegt ze dat zelfs het zien van het concept boom, je ook niet-boom creëerd en dus dualiteit. Nu ik er zo over nadenk heb ik sinds dat korte ogenblik waarin ik de leegte ervaren heb, daarna altijd gebleven ben binnen de concepten van het denken. In mijn gevoel bleef ik contact houden met het denken die alles bleef observeren. (ook al waren er geen gedachten)
