29-10-2013
Heb geen valse hoop, niet pas morgen, zo meteen, straks, over 5 min, hierna. Alleen het hiernu is echt !
Wees bewust !
30-10-2013
Nog steeds denk ik dat ik het ego nodig heb om:
– Beslissingen te nemen
– te controleren of ik wel goed bewust blijf
– te controleren of alles in het leven nog goed gaat
– te controleren of er echt geen problemen aankomen in de (nabije) toekomst
– met mensen te praten (controleren over hoe ik hoor te zijn)
Vooral het controleren of ik nog wel bewust ben is erg paradoxaal. Op het moment dat ik dat wil controleren doe ik dit via de mind en ben dan niet 100% bewust meer. Het is een reflex. Moet leren om het hiernu te zien als bevestiging dat het goed is.
Ik heb door dat er geen zelf is, dat ik het ego niet ben. Dat het slechts een reflectie is. Maar toch geloof ik nog steeds dat de reflectie van de werkelijkheid in mijn gedachten echt is. (niet meer dat ik dat ben, maar dat het gelijk staat aan de externe wereld)
Ik heb dan de illusie dat wat ik met mijn gedachten doe, dat dat met de realiteit ook gebeurd. (wat natuurlijk onzin is)
Maar het voelt dat als ik iets uit mijn gedachten wil hebben dat ik het eerst uit de realiteit moet verwijderen of oplossen. Of als ik bepaalde gedachten wil loslaten, dat ik dan ook die realiteit loslaat. Ik verwar dus mijn gedachten over de realiteit met de realiteit zelf.
(net als mijn zelfbeeld eerst)
Ik kan dan ook nog steeds eigenlijk niet accepteren dat de problemen alleen in mijn gedachten bestaan en niets met de realiteit te maken hebben. Dat het slechts de aard is van het denken om problemen te creëren, zodat het die zelf ook weer kan oplossen, wat natuurlijk niet kan. (dat kan immers alleen in het hiernu)
Het is dus nog onwerkelijk dat de realiteit van het hiernu niet hetzelfde is als mijn gedachten over deze realiteit. Dat de realiteit probleemloos is i.t.t. de onuitputtelijke problemen van het denken.
→ Zelfs als ik absoluut heerser was met alle middelen tot beschikking hebbende, levend in een utopia, dan nog zou het overal problemen zien.
De aard van het denken is nou eenmaal dualiteit, tegenstelling, strijd, (ver)oordelend, problemen verzinnend. Dat is niet te veranderen, alleen te accepteren voor wat het is.
Ik zit nu nog af te speuren welke problemen van mijn denken echt zijn en welke niet. Maar ze zijn allemaal een illusie. De realiteit is wat het is, gewoon iets waar je op reageert, interactie mee hebt in het hiernu.
Als je een tafel ziet die vies is, dan maak je hem schoon. Niet omdat de vieze tafel een probleem is, maar omdat dat je reactie is in het hiernu. De interactie om precies te zijn. Je bent bewust, bewust van alles wat je doet en daarmee reageer je op de best mogelijke manier op het leven, is je interactie met het universum optimaal in balans en gebeurd wat gebeurd en had het niet anders kunnen gebeuren, wat er ook gebeurd.
De dood is immers geen probleem, maar onvermijdelijk.
Gisteravond weer een pakkende zin uit Osho’s boek die ik weer zit te lezen:
“Ik laat me afleiden omdat ik me probeer te concentreren”:-)
geweldige opmerking weer.
→ doordat ik mij probeer te concentreren op het hiernu, laat ik me afleiden door de toekomst (verleden) geniaal.
M.a.w. Wees Bewust
Paradox:
Ik probeer te vluchten van mijn gedachten, maar zie mijn gedachten als de realiteit en probeer dus te vluchten van de realiteit mijn gedachten in, waar ik dan weer van probeer te vluchten.
→ vicieuze cirkel
Wees Bewust → accepteert