Na afgelopen jaar alleen maar gelezen te hebben en geleerd te hebben om de controle over het leven los te laten, om de illusie van controle die we sterk hebben en najagen los te laten, voelde het verwarrend en frustrerend hoe ik verslaafd was aan denken en analyseren.
Maar liep net buiten tijdens mijn meditatie-wandeling, te beseffen hoe ik mijn verleden heb geaccepteerd, hoe ik mijn toekomst heb geaccepteerd en zelfs mijn analyseren verslaving begin te accepteren, te beseffen hoe ik weer in een paradox vast zat. Door geen controle te accepteren en de verslaving te accepteren zal ik verslaafd blijven aan mijn identiteit, aan mijn analyseren.
Het voelt alsof ik ben overgestapt naar de andere kant en dat ik deze paradox moet oplossen door de controle over mijn leven juist weer terug te nemen. Door bewust te zijn nemen we juist eindelijk controle over ons leven en geven we onze verslavingen die ons leven tegen onze zin in geleid hebben eindelijk op.
Door de illusie van controle over het leven te doorzien, onze ware aard te accepteren, kunnen we eindelijk de controle over ons leven nemen en zijn we niet langer meer een slaaf van onze verslavingen en emoties.
Want dat is wat ik ben, een slaaf, een slaaf van mijn denken en emoties. Constant op zoek om te kunnen scoren. Een junk op de vlucht voor zijn emoties en door die vlucht zijn verslaving juist in stand houd.
Het is tijd om eindelijk echt controle over mijn leven te krijgen !