Gister met de baasjes van mijn loge gebeld en toch maar met hem naar de dierenarts geweest. Echter was ik er blij mee want dan hoefde ik niet meer te twijfelen. Maar toen ik terug was vroeg ik me toch weer af of het wel nodig was en of schoonhouden en talkpoeder niet gewoon genoeg was geweest.
Maar door dat gedoe zat ik uiteraard weer meer in mijn denken.
Probeer me er deze keer niet door te laten meeslepen.
Het is vandaag een schitterende zomerse dag en wil ivm de warmte vroeg met de jongens gaan lopen en dan ’s middags zelf nog een wandeling gaan doen. 2 goede meditatiewandelingen lijken mij heel nuttig.
Tijdens het tarwegras water geven realiseerde ik me dat ik er meer bewust van moet zijn dat het denken zelf niks doet. Het lichaam beweegt en zet acties in beweging, de rest gebeurt en hoef ik dus niet te sturen met mijn denken. Het is gewoon onzinnig hoe we dat doen.
Moet me meer realiseren dat het denken maar een heel beperkte functie heeft, dat is nog steeds moeilijk te accepteren. Maar de functie van het bewuste denken is eigenlijk vrij nihil. Ons bewustzijn is sowieso slechts 1% van het geheel en het denken daar weer 1% van. Terwijl we leven alsof het allebei 100% is, heel bizar eigenlijk.
Mijzelf overgeven aan het leven is niks anders dan me meer realiseren dat we grotendeels geleefd worden en dat alles vanzelf gebeurt. Het denken heeft praktisch geen invloed op dat alles. Of dat hoort het iig niet te hebben.