Geen gedachten meer onderzoeken.
Ervaringen bewust ervaren, gewoon onderzoeken door te proberen, niet via denken.
Wat is ontspannen ?
Wat is niets-doen ?
Etc……
Er is niks.
Niks wat ik moet voelen.
Niks wat ik moet ervaren.
Niks wat ik moet beseffen.
Niks waarop ik moet wachten.
Niks om los te laten.
Niks om geen macht te geven.
Niks om niet in mee te gaan.
Niks om te begrijpen.
Ook niet niks zijn, niets bestaat immers niet 🙂
Ik geloof nog steeds dat er een IK is die de keuzes maakt, die de juiste keuze moet maken.
Beide een illusie uiteraard.
Hoe weet ik dat wat het juiste is ? De juiste keuze ?
Simpel, dat wat gebeurd is altijd het juiste.
Of het ging goed en als het fout ging was de ervaring nodig om te leren.
Ik merk hoe IK mijzelf in de weg zit.
“IK wil mij vredig voelen.”
“Ik wil mij goed voelen.”
“Als ik begrijp wat ik voel komt alles goed.”
(en dus dat ik wat moet doen, in mijn geval dat ik vooral dingen niet moet doen. Wat op hetzelfde neerkomt)
Dit hele dagboek is een poging te begrijpen wat ik voel, allemaal concepten van het denken. Slechts ervaringen die ik ervaar omdat het mijn overtuigingen zijn.
Ik merk hoe ik mijzelf blokkeer omdat ik het wil begrijpen, de illusie van motivatie. Dat ik het alleen zal begrijpen als ik er iets voor doe. Maar het besef, het weten is niet iets wat je kan creëren, wat je kan veroorzaken, is niet iets wat je doet.
Het komt tot je wanneer je het nodig hebt, om te begrijpen wat nodig is om te begrijpen.
Zonder er iets voor te doen.
Mijn eigen gedachten en denken blokkeren juist de goddelijke gedachten.
Ook kwa begrip wordt je precies gegeven wat nodig is, niet meer, niet minder, zonder dat je er iets voor hoefde te doen. Of moet verdienen.
Ik ben het niet die dit allemaal zelf verzint ! :-))