Zowel de observeerder (= degene of datgene wat beleefd) als dat wat je voelt/ervaart is een illusie.
Het is het zelf en de ander.
De een kan niet bestaan zonder de ander.
Wederzijds afhankelijk. Zonder de ander, geen zelf.
Zonder de ervaring, niemand die kan ervaren. Zonder iemand die kan ervaren, geen ervaringen.
Beide zijn een illusie, een creatie van ons denken, een interpretatie.
Wees het ervaren, dat wat geen ervaring is.
het ego wat zichzelf afwijst
Ik moet de gedachten en problemen van andere mensen niet serieus nemen, alleen omdat het voor hun de waarheid is. Ik moet hun afweren (beschermingsmechanismen) niet serieus nemen, niet bang zijn om hun problemen niet te erkennen.
(→ en dus hun niet te erkennen en bang zijn om hun af te wijzen!)
Ik heb de overtuiging dat ik uit respect mensen in hun waarde moet laten en dat interpreteer ik als “Ik moet hun waarheid en problemen serieus nemen”, ook al is het allemaal onzin.
Hierdoor blijf ik mijn eigen reactie hierop ook serieus nemen.
Door dit te doen steun en erken ik de mensen hun valse zelfbeeld en help hun zichzelf af te wijzen. Ik kan er nog niet goed tegen dat mensen zichzelf afwijzen, omdat ik mijzelf nog steeds afwijs.
Ik geef mijn ego de schuld van dingen → Valse macht. Het is zoeken naar een oorzaak, een reden die er niet is.
“ik moet mijzelf accepteren” → is Valse Hoop.
Mijn ego kan mijzelf niet accepteren, dat is zijn aard; oordelen.
Maar dat is niet wie ik ben, dat is niet wie ik moet accepteren, hahaha.
Hij kan alleen afwijzen.
Ik wijs mijn ego af. Dat is weer het ego wat over zichzelf oordeelt.
Ik ben beide niet 🙂
Door de conflicten, problemen etc af te wijzen, erken ik hun bestaan.
Door de problemen van andere mensen serieus te nemen en dan af te wijzen (zeggen dat ze een illusie zijn) erken ik juist hun bestaan.
Het is het zelfverzonnen ego dat oordeelt, dus ik wijs ze af vanuit mijn valse zelfbeeld.
Niet ik wijs ze af. Het is het ego wat zichzelf afwijst.
Doordat ik denk mijn ego te zijn, probeer ik het ego zichzelf te accepteren. → onmogelijk → Valse Hoop.
Er is geen probleem.
Het is de illusie van motivatie, dat we alleen wat doen als er een probleem is.
Maar; “Alleen wat doen als er een probleem is ?”
Is dat waar ?