Categorie: Loslaten van het zelf

Geplaatst op

Voorkeuren loslaten

Alle voorkeuren lijken te worden losgelaten. In een poging mijzelf en anderen te redden had ik toch nog een doel. Zoals het doel om geen doel meer te hebben of innerlijke rust of wat dan ook.
M.a.w. er werd gehandeld en gevoeld vanuit een voorkeur. Gemediteerd vanuit een voorkeur.

Het hebben van een voorkeur, extern of intern is weer zelfsabotage.

Net zoals het hebben van een mening. Wat natuurlijk synoniem is. Bewustzijn heeft geen mening of voorkeur, alleen het denken.

(biologisch lichaam natuurlijk wel, zoals een voorkeur voor gezond eten. Echter, het spreekt geen mening of voorkeur uit. Het eet gewoon gezond. Verder niks. )

Niet alleen is dit dagboek onzin, het is ook allemaal zo zinloos.

Het compleet zinloos om jezelf (of de ander) proberen te redden.

Geplaatst op

Zelfacceptatie is een illusie

Streven naar acceptatie is ook een valkuil. Ik streefde naar acceptatie van mijzelf, acceptatie vanuit mijzelf. Wat zich ook uitte in het willen van acceptatie van anderen, zoals de vriendin.
Maar zoals het zelf, zoals ik niet volledig kan accepteren, kan de ander dat ook niet.

Zelfacceptatie bestaat dus ook niet. Zonder zelf is er geen acceptatie.
Het is meer een accepteren van de zelfafwijzing, wat inhoudt dat je die niet afwijst. Dus niet accepteren door het in stand te houden en naar te handelen. Maar accepteren en vervolgens niet naar handelen en loslaten.

Met het volledig verdwijnen van de ervaring van een zelf, voelt het alsof ik alles wat ik heel mijn leven heb gedaan en gelooft nutteloos is en verdwijnt. Inclusief dit dagboek. Hoe dat nu allemaal als onzin en nutteloos wordt ervaren.
Wat natuurlijk weer waar en onwaar tegelijk is.

Het lijkt alsof ik vanaf nu een heel nieuw leven ga leiden. En nieuw leven die niks meer met mijn oude leven tot nu toe te maken heeft. (Inclusief dit dagboek) omdat ik ook een heel nieuw persoon zal zijn. Niet met een nieuw verbeterd zelf, maar een persoon zonder zelf. Compleet nieuw dus. Je zou het kunnen omschrijven als herboren worden nadat ik gestorven ben. (Nee, eigenlijk niet want dat impliceert dat er iets nieuws voor in de plaats komt en dat is onjuist, er wordt niks herboren. Er is niks)
Ik heb natuurlijk alleen geen flauw idee hoe zich dat gaat uiten.

Geplaatst op

Een mening

Lijkt erop dat ik klaar ben met het enige waarde hechten aan mijn mening. Überhaupt het hebben van een mening. Het slaat eigenlijk nergens op en brengt mij niks, behalve conflicten.

Geplaatst op

Geen bijzondere ervaring

Ik lijk een belangrijke verandering te hebben ervaren, maar ik heb eigenlijk geen flauw idee wat. Het enige wat ik mij wel denk te realiseren is dat er helemaal niks veranderd of zal veranderen. 7 jaar lang heeft het zelf het idee dat er wat bijzonders aan het gebeuren is, en gaat gebeuren. Dat ik zo anders ben en zal zijn dan anderen. Wat natuurlijk weer waar en niet waar is tegelijkertijd.
Maar het idee dat er met het wegvallen van het zelf er een bijzondere ervaring voor in de plaats komt lijkt nu verdwenen. En dat is eigenlijk een opluchting.
Heb nu eerder het idee dat alles weer aan het worden is zoals het was. Dat ik gewoon weer hetzelfde en net zo primitief ben als alle andere mensen. Want dat is wat ik nog wel enigszins meekreeg. Acceptatie van hoe primitief ik (we) eigenlijk ben in mijn kunnen en doen.
Het lijkt een negatief oordeel, maar dat is het niet. Gewoon een observatie.
Maar het hele idee van een of andere verheven guru met inzichten en ervaringen is nu verdwenen en lijkt zelfs belachelijk.
Een bevestiging dat ik er goed aan gedaan heb om daar nooit naar te handelen. Een bevestiging dat guru’s die daaraan meedoen nog steeds midden in de illusie zitten, alleen op een ander niveau.

Het zou wel eens kunnen zijn omdat de dualiteit aan het verdwijnen is of is verdwenen. Immers dan is er ook geen ruimte meer voor dat soort ideeën en ervaringen bedenk ik mij nu haha. Grappig.

Dat zou wat zijn. Zit ik 7 jaar te wachten op een bijzondere ervaring van het wegvallen van de dualiteit waarin ik een ben met het geheel en innerlijke rust heb en al die ongein.
Alhoewel ik wel een innerlijke berusting ervaarde, was/is dit een tijdelijke reactie op iets.
Maar dus zonder die dualiteit, zonder zelf heeft niks daarvan nog enige betekenis. Geen enkel verhaal meer uit mijn dagboek. Haha.

Op een of andere manier voelt het toch ook wel heerlijk om verlost te zijn van al die paradoxale onzin. 🙂

Geplaatst op

Ik ben er al

ben er al, zonder dat er geweten wordt wat ik behoor te ervaren en/of te voelen.
(wat weer wordt afgewezen bizar genoeg. Een kracht die zegt: ik wil er nog helemaal niet zijn. (->Dan is er niks meer te doen->ik hou van iets doen, iets bereiken en problemen oplossen) )

Wat is er nou een mooiere illusie om te bereiken en (paradoxaal) probleem om op te lossen dan verlichting. (Of het bij anderen oplossen en bereiken natuurlijk als je geloofd een verlichte guru te zijn)
Of in de vorm van computerspelletjes of bereiken van een bepaald soort leven. (Huis/Reizen/werk/relatie)

Geplaatst op

Ik ben er al

Na 7 jaar in de illusie van het verlichtings-proces te hebben geloofd, kost het nu tijd en energie om te leren, te leren accepteren, dat ik er al ben.
(waar “ik ben” geen betekenis heeft, waar er niks is om van te zeggen: dat is het, dit is het, waardoor ik weet dat ik er ben)