nog steeds moeite om afhankelijkheid met mijn ego los te laten. Het verzint steeds dingen die belangrijk zijn waarvoor het nodig zou zijn. Dit excuus was verlichting en mijn energiestromen, dus intern. Nu ik dat aan het loslaten ben, komt het weer met externe redenen. Wat wil ik gaan doen me mijn leven ? Meer tijd op de hondjes passen ? Meer tijd aan de websites ? Of gewoon wachten op het dividend Kpn ? (geld via beleggen) het slaat allemaal nergens op, maar het lijkt zo echt.
Is het de moeite waard zoveel tijd in de websites te steken ? Wil ik niet meer uitdaging dan hondjes oppassen ? Tijd om weer actief te gaan handelen op de financiële markten ? Etc.
Weer terug bij af. Blijf dus vastzitten in die vicieuze cirkel, de vicieuze cirkel van het leven.
Ik word een beetje moe van mijzelf
Ik word een beetje moe van mijzelf. Dat ik die onzin serieus blijf nemen. Dat ik maar dingen belangrijk blijf vinden, gehecht blijf aan dingen. Bang blijf voor de dood, ipv die te omarmen.
Vermoeiend.
Rupert Sheldrake
Ik heb al eens in dit dagboek geschreven dat het “hiernu” ook niet bestaat. Dat verleden, heden en toekomst overlappen in de realiteit.
Ben nu 2 boeken van Rupert Sheldrake aan het lezen. Hij probeert wetenschappelijk onderzoek te doen naar bewustzijn en waarnemingen en gedragingen veroorzaakt buiten de ons bekende zintuigen. Hierin meld hij hoe proefpersonen al reageren voordat ze een plaatje te zien krijgen, we dingen voelen voordat ze gebeuren etc.
Zoals ik dingen “weet” voordat ik ze kan weten en later bevestigd krijg door erover te lezen of docu te zien. Of voel welk boek ik nodig heb (of moet lezen) om weer een stapje verder te komen.
Hij noemt het “mentale velden”. Op dit moment denk ik dat het gewoon bewustzijn is. 2 mooie dingen heb ik erin gelezen. Uit een onderzoek hoe kuikens met hun intentie een computer gestuurde toevalsgenerator kunnen beïnvloeden. (heb hier wel zo rechts en links opmerkingen over gelezen, maar nog niet zo serieus als dit)
Dus intentie beïnvloed onze omgeving.
Dus verlicht zijn en leven vanuit liefde, vanuit geven ipv krijgen beïnvloed dus idd onze omgeving op alle vlakken.
Daarnaast hoe sociale groepen (zoals diersoorten) een collectief bewustzijn delen over afstand en tijd. Wat generaties leren, wordt doorgegeven aan volgende generaties zonder het die nieuwe generatie daadwerkelijk te leren.
Dit betekent dat hoe meer mensen bewuster worden, hoe makkelijker het voor anderen en toekomstige generaties wordt om ook bewust te worden. Door zelf verantwoordelijkheid te nemen red je dus echt de wereld door gewoon te zijn. Het bewustzijn zelf doet de rest. Maar wij zijn bewustzijn en doen het dus zelf.
Echt bizar en wonderbaarlijk dit !
het ego kan niet het goede voorbeeld geven
Alle problemen zijn een illusie.
Ook dat het ego een probleem zou zijn is een illusie.
Er is maar een probleem en dat is dat ik geloof dat al die problemen echt zijn.
Op subtiel niveau, op de achtergrond gaan alle mechanismen nog steeds in volle vaart door.
– Problemen creëren om op te kunnen lossen
– Alles proberen te begrijpen
– Excuses verzinnen en geloven om te vluchten voor mijn gevoel (→ facebooken, tv kijken etc) → blijven uitstellen.
Werd eergisteren boos op Qonchita omdat ze niet eerlijk durfde te zijn over het feit dat ze jaloers was als ik met iemand zou omgaan. Dat ze bang was dat die mij van haar af zou willen pakken. Werd boos omdat ze niet gewoon eerlijk tegen zichzelf kon zijn (ook oud zeer van mij, dat ik verantwoordelijk was voor hoe zij zich voelde, ik mocht iets niet doen omdat dat haar een slecht gevoel gaf) dus ik durf ook nog steeds niet eerlijk tegen mijzelf te zijn.
Dat IK, mijn ego, mijn denken, mij steeds voor de gek houd en dat ik hem maar blijf geloven ! Kan kennelijk nog steeds niet accepteren dat het totaal niet belangrijk is, dat IK niet belangrijk ben ! Dat dit er allemaal niet toe doet.
Ik maak er een “big deal” van, hoe ik het goede voorbeeld moet geven. Maar ook dat is onzin, ook dat doet er niet toe. Dat doet er alleen maar toe als ik wat wil veranderen ! → ego
Door te geloven dat ik zelf het goede voorbeeld moet geven maak ik mijzelf weer belangrijk !
12:30
Maar belangrijker , IK , het ego kan niet het goede voorbeeld geven, dat gaat in tegen zijn aard, tegen wat het is. Er is geen “zelf” die het goede voorbeeld kan geven. “Goed” bestaat niet eens.
Grappig: “Ik moet zelf het goede voorbeeld geven”
Heel die zin is dus in feite een illusie ! Er is geen IK, er is geen “goed”, er is geen “voorbeeld” en “moeten” is al helemaal ego, gewoon “zijn” is wat ik ben.
Dit naast het feit dat het duale oordelende conflict nodig hebbende ego fysiek niet tot zoiets in staat is :-)) hahaha
de wereld redden door zelfopoffering
Mijn levensenergie, die ik mijn ego-energie noemde en nog steeds zo bestempel uit gewoonte, omdat het onaangenaam of te intens aanvoelt. Mijn levensenergie of de blokkade hiervan, het vasthouden hiervan, personifieer ik als het ego. Ik identificeer mij daarmee, door het macht te geven. Ik geef het macht omdat ik het als oorzaak aanwijs, als oorzaak voor het ontstaan van gedachten die problemen ziet en wil oplossen. Als oorzaak wat ik voel.
Maar het is het oordelen over deze energie die het als onaangenaam of ongewenst (→ te intens) bestempeld. Als dat het mijn functioneren ongewenst beïnvloed en dus is het een probleem.
Ik koppel gedachten aan dit gevoel en dus zijn mijn gedachten een probleem, wat ik denk is een probleem. Het probleem dat ik denk is dan echt, een echt probleem. Als ik dat probleem oplos zal het ongewenste gevoel ook weggaan is mijn overtuiging.
Mijn levensenergie/ ego-energie bestaat alleen als concept vanuit mijn denken die de energieën opsplitst en als 2 ziet i.p.v. een geheel. Die ziet in oorzaak-gevolg en zoekt oorzaken/ bevestigingen van mijn overtuigingen (→ er moet een oorzaak zijn, neem die weg, geen probleem meer)
Mijn overtuigingen zijn de oorzaak en deze personifieer ik als het ego, die ik personifieer in het vasthouden van mijn levensenergie.
Dus als ik nu maar mijn overtuigingen verander, als ik inzie dat de huidige onjuist zijn dan is het probleem opgelost.
Maar ik kan mijn denken niet veranderen, de aard van mijn denken is nou eenmaal zo. Het denkt in dualiteit, in concepten, in oorzaak-gevolg, in controle, in oordelen. Het kan niet anders.
Ik kan alleen inzien dat alle overtuigingen onjuist , primitief zijn, beperkt zijn, geen macht hebben, niks zal veranderen, een illusie is, niks zal verbeteren of beschermen.
Het is niet de oorzaak van mijn problemen, alleen omdat ik het macht geef en daarmee erken dat er problemen zouden zijn, is het probleem (→ paradox)
Niet-twee
De blokkade van mijn levensenergie (ego-energie) is dus het vasthouden van mijn levensenergie, omdat ik het macht geef, mij ermee identificeer. Ik heb de overtuiging dat als ik mijn levensenergie niet meer vasthoud, loslaat, dat ik dan ophoud te bestaan, geen controle , geen macht meer heb.
Ik heb de overtuiging dat IK zal sterven, ophoud te bestaan als mijn levensenergie vrijelijk zal (weg)stromen en dus probeer ik het vast te houden. Dit vasthouden is een poging tot controle, tot macht. Dit ziet mijn denken als de oorzaak van alles → IK → het ego.
Zo probeer ik dus te voorkomen dat IK ophoud te bestaan en probeer ik de boel onder controle te houden, “de dood” onder controle te houden, mij te beschermen voor “de dood”.
Ik voel deze blokkade als een “probleem” die bespiegel ik op de externe wereld, op wat ik denk. Ik voel dat het niet goed is. Dus probeer ik alles , mijzelf + de wereld, beter te maken, in de hoop dat “het probleem” dan weg zal gaan.
Het juiste is , om te doen, wat alle problemen zal doen oplossen, is niet meer vast te houden aan die levensenergie en daarmee de controle los te laten, te verliezen.
Daarmee accepteren dat IK ophoud te bestaan.
– Dat is de wereld redden door zelfopoffering !!!
De wereld zit vol met strijd, met slecht (en goed), vol met problemen, omdat we dit in onszelf voelen. Door ons “zelf” op te offeren, los te laten, doorzien als illusie, kan de levensenergie weer vrijelijk stromen en ben ik eindelijk “thuis”. Heb ik dan eindelijk gevonden wat ik heel mijn leven heb gezocht. Ben ik eindelijk verlost van al mijn lijden/ mijn problemen.
Hiervoor moet ik mijn angst voor de dood overwinnen en dus de dood zelf. Op het moment dat IK sterf, zal ik blijven bestaan (→ mijn ware aard) en inzien dat de dood een illusie is en het leven eeuwig is, beseffen dat mijn ware aard eeuwig is.
– Sterven om herboren te worden
– Sterven om in de hemel te komen
– Sterven om anderen en de wereld te redden
– Sterven om terug te keren naar de bron
– Sterven om een te worden met het geheel
– Sterven door overgave aan Gods genade
– Sterven door vertrouwen in het goddelijke (universum)
– Sterven om te geven i.p.v. te nemen, van bedelaar naar koning.
leven zonder doel
Alles wat IK doe is voor niks, is nutteloos.
Het ego dat de nutteloosheid van zijn bestaan inziet.
Door mijn identificatie heb ik daar nog wat problemen mee. Maar vooral omdat ik de dingen die ik “doe”, zoals de beurs, websites, hondenopvang → geld verdienen of mensen helpen (al ben ik van die drang nu wel af) koppel aan het doen van het ego.
Dat het inhoud dat al het externe wat ik zou doen nutteloos is, omdat het ego nutteloos is.
Het is het leven zonder doel.
Doen zonder doel, zonder iets te bereiken.
Dat is de ultieme bevrijding, nu nog beseffen 🙂
mijn brein stuurt niet alles aan
De overtuiging dat mijn brein alles aanstuurt slaat nergens op. We denken dat ons denken alles aanstuurt en dat zit in ons hoofd en dus onze hersenen en dus denken we dat hersenen alles aansturen.
Dus ik denk ook, “alert zijn”, “koppie erbij houden” etc. Het is weer niks anders als een illusie van het denken, een overtuiging door op een primitieve manier een verband denken te zien die er helemaal niet is.
Het is niet belangrijk
Het is niet belangrijk !
11-09-2014
Het is niet belangrijk
Niet-twee
12-09-2014
Het is niet belangrijk
Niet-twee
geen verband tussen mijn beslissingen en wat ik voel
Er is geen verband tussen mijn beslissingen en (de emotie) wat ik voel, dat is weer een algemeen geaccepteerde aanname met beloningssystemen en de functie van angst enzo en hoe we iets doen om ons anders te laten voelen → op zoek naar het goede gevoel.
Maar er is niet een reden voor mijn beslissingen, het gebeurt gewoon. (het geheel, alles beslist en dus niks beslist)
P.S. Gister gelezen hoe slechts 10% van alle cellen van ons lichaam menselijk zijn. Tja, wat zegt dat over ons zelfbeeld ? Over de illusie van controle.
de hele dag sterk onbehagen
Sinds een paar weken constant het gevoel dat er “wat mis is”. Hierdoor veel vluchtgedrag. Facebook, internet, problemen oplossen, doelen stellen etc. Hierdoor moeilijk voor mij om gewoon bewust te blijven, het gevoel is erg sterk, overheersend. Ik geef het teveel macht, bang om “niet meer te doen” en “nergens meer om te geven”. Nu verlichting geen doel mag zijn, vind ik weer andere doelen zoals in werk/ geld verdienen. Een probleem maken van het onbehagen wat ik voel en dit willen oplossen. (via de externe wereld)
→ werken/ wachten op een toekomst waar ik dit onbehagen niet voel → houd het juist in stand.
Het voelt zoals destijds met mijn angsten, de hele dag angstig zonder reden/aanleiding. Nu de hele dag sterk onbehagen, gevoel dat er een probleem is zonder aanleiding.
Maar mag nu niks meer doen om niet te reageren (zoals denken: “Ik ben veilig” of “er is geen probleem”) Moet gewoon accepteren en niks doen, bewust blijven. Geen macht geven door het belangrijk te maken. Weten dat het een illusie is. Erop reageren is het erkennen en geeft het dus macht. Geef het niks en het is machteloos, nutteloos.
Net als mijn angsten destijds (of het vluchtgevoel wat ik later had)
Op 20-08-2014 schreef ik al hoe mijn ego in conflict is met zichzelf en mijn ego verlicht wil worden etc.
Door deze zoektocht heb ik mijn ego dus als het ware in 2en gesplist. Mijn echte en mijn valse ik. (terwijl beide vals zijn)
Door verlichting te willen, door dit dagboek te willen heb ik gewoon een extra persoonlijkheid gecreëerd. Eentje op zoek naar verlichting, die dat dan ook opschrijft en bijhoud.
Hierdoor observeer ik constant alles vanuit dit deel van het ego, dat dan het andere deel van het ego en het geheel observeert, beoordeelt, wil verbeteren.
Hierdoor blijf ik alles duaal zien. Als “geheel” en “ego”, als “geheel” en “levensenergie” – “ego-energie”. Geblokkeerd en dus afgescheiden van het geheel.
Hierdoor blijf ik constant observeren ipv bewust te zijn.
Blijf ik zoeken naar mijn “ware zelf” ipv het gewoon te zijn.
Blijf ik afgescheiden van het geheel.
Blijf ik overal een probleem van maken, van alles wat ik voel.
Blijf ik doelen stellen, verlichting als doel te zien.
Probeer ik “verlichting” te herkennen om het vast te kunnen houden.
Te begrijpen hoe ik het kan bereiken.
M.a.w. Ik begrijp verlichting zover dit via het denken is te begrijpen. Ik leef echter nog steeds vanuit mijn ego (als een schizofreen) en blijf daarom nog steeds dezelfde problemen houden als bv 2 jaar geleden. Doordat ik denk mijn ego te zijn, blijft die zoeken naar mijn ware zelf die het nooit kan vinden. Doordat ik via mijn denken leef blijf ik overal een probleem van maken en geloof ik dat het probleem echt is. Mijn overtuigingen blijven hun macht houden.
Maar wat ik voel, dat ik voel “dat er iets mis is”, dat er een probleem is dat opgelost moet worden zodat ik dit onbehaaglijke gevoel niet meer hoef te voelen, blijft een illusie.
Gewoon accepteren, het is niet belangrijk, niet-twee.
Voel wel dat de “blokkade” die eerst bij mijn keel zat, nu is gestegen naar tussen mijn ogen. Dus blijft het stijgen wat dat betreft.
Nu niet meer trappen in de illusie van mijn ego, mijn zelf gecreëerde persoonlijkheid die op zoek is naar zijn ware aard, die constant observeert om alles te begrijpen, te sturen, te herkennen als goed of slecht. Die overal een probleem van maakt. Zelfs van verlichting een probleem maakt. Die de illusie schept dat er wat mis is en er daarom wat bereikt moet worden.
Zo blijft het zichzelf opdrachten geven, om zichzelf aan te macht te houden, om zichzelf nodig te houden, zichzelf “nut” te geven.
Er is geen probleem, alles is goed.
Het is niet belangrijk.
Niet-twee.