Alle problemen zijn een illusie.
Ook dat het ego een probleem zou zijn is een illusie.
Er is maar een probleem en dat is dat ik geloof dat al die problemen echt zijn.
Op subtiel niveau, op de achtergrond gaan alle mechanismen nog steeds in volle vaart door.
– Problemen creëren om op te kunnen lossen
– Alles proberen te begrijpen
– Excuses verzinnen en geloven om te vluchten voor mijn gevoel (→ facebooken, tv kijken etc) → blijven uitstellen.
Werd eergisteren boos op Qonchita omdat ze niet eerlijk durfde te zijn over het feit dat ze jaloers was als ik met iemand zou omgaan. Dat ze bang was dat die mij van haar af zou willen pakken. Werd boos omdat ze niet gewoon eerlijk tegen zichzelf kon zijn (ook oud zeer van mij, dat ik verantwoordelijk was voor hoe zij zich voelde, ik mocht iets niet doen omdat dat haar een slecht gevoel gaf) dus ik durf ook nog steeds niet eerlijk tegen mijzelf te zijn.
Dat IK, mijn ego, mijn denken, mij steeds voor de gek houd en dat ik hem maar blijf geloven ! Kan kennelijk nog steeds niet accepteren dat het totaal niet belangrijk is, dat IK niet belangrijk ben ! Dat dit er allemaal niet toe doet.
Ik maak er een “big deal” van, hoe ik het goede voorbeeld moet geven. Maar ook dat is onzin, ook dat doet er niet toe. Dat doet er alleen maar toe als ik wat wil veranderen ! → ego
Door te geloven dat ik zelf het goede voorbeeld moet geven maak ik mijzelf weer belangrijk !
12:30
Maar belangrijker , IK , het ego kan niet het goede voorbeeld geven, dat gaat in tegen zijn aard, tegen wat het is. Er is geen “zelf” die het goede voorbeeld kan geven. “Goed” bestaat niet eens.
Grappig: “Ik moet zelf het goede voorbeeld geven”
Heel die zin is dus in feite een illusie ! Er is geen IK, er is geen “goed”, er is geen “voorbeeld” en “moeten” is al helemaal ego, gewoon “zijn” is wat ik ben.
Dit naast het feit dat het duale oordelende conflict nodig hebbende ego fysiek niet tot zoiets in staat is :-)) hahaha