– Alles loslaten door mijn levensenergie (voorheen ego-energie) juist vast te houden, te accepteren, te omarmen.
– Als ik weer in een relatie kom, ben ik nog steeds verantwoordelijk om de ander gelukkig te maken , ook al is dat niet altijd mogelijk. Het is helpen de ander zichzelf gelukkig te laten zijn. Dus dat moet ik niet veranderen, daar was niks mis mee. Wat anders moet is denken dat het altijd zal lukken (wat dus niet kan, dat ligt nml aan de ander) en mijn eigen geluk en mijn eigen geluk er niet meer vanaf laten hangen. Dus de ander gelukkig willen maken, terwijl je bewust bent van de beperkingen daarin (is afhankelijk van de illusies van de ander) en zelf gelukkig blijven onafhankelijk van de ander.
– Dit hele dagboek is eigenlijk niks anders als een omschrijving hoe ik in elkaar zit, hoe mijn lichaam werkt, hoe mijn hersenen werken, maar heeft nog niks gezegd over verlichting 🙂
– Sinds bewustzijn geen functie van de hersenen is en informatie overbrengt, zou dit betekenen dat je eigenlijk ervaart via het bewustzijn ? En niet alleen via de hersenen ? Het bewustzijn ervaart het geheel incl de hersenen ?
Het centrum van bewustzijn is natuurlijk ook een illusie, door mijn overtuigingen daarover. Er is geen centrum en ervaren doe je niet via je hersenen, maar via je lichaam,via bewustzijn, via het geheel.
– Voelt alsof energie en bewustzijn moeten samensmelten ( 1 geheel worden)
– De enige reden dat ik mijn gedachten nog zo belangrijk vind is omdat ik dit dagboek belangrijk vind. Immers dit komt tot mij via gedachten. (hierdor koppel ik mijn ontwikkeling aan het bewust zijn van mijn gedachten en probeer die gedachten vast te houden en juist te stimuleren)
Maar het is niet belangrijk, het is onzin, het is alleen belangrijk zolang je nog niet beseft dat het allemaal onzin is. Ben weer allemaal onzin aan het schrijven !
→ voel gelijk weer zo’n depressief gevoel van binnen, moe gevoel → ego die de nutteloosheid van zijn bestaan inziet.