Heb al eens geschreven dat het voelt alsof de energie in mijn hoofd zich in een andere tijdsdimensie bevindt. Dat als ik bewust daar in meega, mijn ego, mijn gedachten getriggerd door de energie-residu door gedachten uit het verleden, dat ik mij daar niet meer in het hiernu kan bevinden.
Het is belangrijk om in contact te blijven met mijn lichaam en terwijl ik dus voel, mijn hele lichaam, of vanuit mijn lichaam, dat ik met dat als basis ook mijn ego in mijn hoofd kan voelen zonder er in mee te gaan.
Dat blijft echter extra moeilijk om te doen als ik wat ga doen, zoals aan mijn websites werken of lezen. Heel snel wordt dan mijn denken getriggerd die graag gevoed wilt worden door die externe prikkels. Moeilijk nog om dan weer alleen maar te voelen.
Ben veel moe weer de laatste tijd, slaap veel. Zal ook wel te maken hebben met de feestdagen en mijn verzet die dagen om verder los te laten. (→ veel tv kijken enzo)
Heb wel het idee dat die energieresidu in mijn hoofd langzaam begint af te nemen, op te lossen. Hierdoor wordt het weer makkelijker om los te laten. Hopelijk blijft deze positieve/ vicieuze cirkel in stand.
Denk ook te merken dat ik mij minder druk, minder zorgen maak over alles.
Ja ik ben nu veel moe, maar dat gaat vanzelf wel weer over. Ik doe nu erg weinig aan de websites, heeft geen haast. Ik sport niet meer, elke dag wandelen is voldoende. De beurs is onzeker, heb het niet noodzakelijk nodig.
Vraag me nu zelfs stiekem af of er diep van binnen een merkbaar verlangen naar die stilte/ leegte zich begint te ontwikkelen en de plaats zal innemen van de angst voor die stilte/leegte. → angst voor het onbekende.
Dat er een verlangen naar de onbekende toekomst zich begint te ontwikkelen. (maw dat die nu voor mij bewust wordt omdat de blokkade die mij hiervan scheidt aan het oplossen is)