Gewoon gelukkig zijn, ongeacht wat ik voel, denk en begeer. Niet acceptatie, maar transformatie. Niet door iets te doen, maar via niet doen, via een keuze. Er wordt opgemerkt hoe gewoon gelukkig zijn zonder druk te maken om mijn interne belevingswereld de bron transformeert.
Het aard van het beestje kan je niet veranderen, via de bron transformeert het. Smelt het samen in het geheel.
Niet-denken niet-twee.
PS zag dat de eerste keer dat ik dit snapte alweer 5 jaar geleden is ! Bewijst maar weer dat volledige verlichting niet gebeurt door een inzicht of bepaalde kennis of herkenning. Dat is alleen bij de eerste stap, het loslaten van je identiteit en pijnlichaam. (Dagboek 1). Dat wat door vrijwel iedereen al als verlichting wordt gezien. Maar eigenlijk de eerste stap is.