Ik lijk mij niet meer druk te maken om hoe en wat ik voel.
Dat wat zich druk maakt om hoe en wat ik voel lijkt te verdwijnen.
Er is niks wat mij leid. Er is niks wat mijn beslissingen neemt. Er is niks wat mij stuurt.
Er is alleen weten, doen(extern) en proberen(extern) in niet-weten.
Dit dagboek had als doel om het proces naar het non-duale bewustzijn te vertellen om te eindigen met een omschrijving hoe het leven zou zijn in het non-duale.
Heb nu besloten dat ik dat niet ga doen cq ga proberen. Niet alleen omdat het gewoonweg niet mogelijk is, maar ook omdat het een zoeker alleen maar kan saboteren en in de weg kan zitten.
Kan wel vertellen dat ik vandaag weer langdurige momenten heb dat ik me geweldig voel, gelukkig tevreden thuis. Beter dan enige drugs, seks of ervaring. Waarom beter ? Geen idee.
Misschien omdat enige drugs, seks en ervaring in feite zelfdestructief zijn. Een moment die je driedubbel moet terugbetalen. Om dit huidige zijn mogelijk te maken moet ik juist niks doen en ik betaal de consequenties graag, want die bleken toch destructief te zijn.
Compenseert mooi de momenten dat het heel zwaar was/is. Al heb ik het idee dat ik dat vooral aan mezelf heb te danken door verkeerde keuzes te maken, niet volledig mijn inner-weten te volgen. (Die de constante dips veroorzaakten)
Het schrijven van deze alinea geeft weer veel berusting, normaal een teken dat er een grote waarheid inzit .