Heb een tijdje geleden puur op intuitie weer eens wat boeken uit de bibliotheek gehaald om te lezen. Deze keer weer wetenschappelijke boeken over onze hersenen. Mark Mieras; “Ben ik dat ? ” en “Ons creatieve brein”, hoe mens en wereld elkaar maken van Dick Swaab. Uiteraard blijkt het weer precies wat ik nodig heb.
Hierin worden delen van ons gedrag verklaart vanuit onze hersenen. Vooral uit het feit dat onze hersenen uit 3 verschillende conflicterende hersenen bestaan. Het primitieve reptielen brein, het iets nieuwere maar nog steeds primitieve zoogdierenbrein en het nieuwste “mensenbrein” (de neo cortex geloof ik) .
Deze 3 breinen hebben verschillende conflicterende behoeftes. Ons gedrag wordt dus bepaald door de hoe beslissingen door onze hersenen lopen en welke de overhand heeft. Het is weer een bevestiging hoe we ons inner-weten dienen te volgen.
De informatie in deze boeken, vooral in “Ben ik dat?” van Mark Mieras, verklaart de problemen waar ik op dit moment tegenaan loop. Ik doel dan op mijn prikkelverslaving zowel intern als extern en mijn problemen met het “orgasme-dip” waar ik heel erg last van heb na een orgasme.
Beide gedragingen zijn dus gewoon een verslaving. Helaas is “verlichting” op zich geen oplossing hiervoor. Het ontstijgen van je identiteit en destructieve denkpatronen lost niet het feit op dat we nog een primitief reptielen en zoogdierenbrein hebben.
Ik merk al een aantal jaar op hoe dit proces zorgt voor werkelijke fysiologische veranderingen. Vooral ook in de dopamine en serotine niveau’s. Het zorgt ervoor dat ik in fase’s waarin deze niveau’s natuurlijk hoog zijn, ik door het dagelijks leven ga alsof ik xtc op heb. De keerzijde is echter dat ik extra gevoelig ben voor dopamine en serotine dips. Die dan ook extra lang aanhouden na bv het gebruik van xtc (welke ik in zeer lage doses gebruikte op de laatste technofeesten (2* per jaar), maar nu dus al driekwart jaar geleden helemaal mee ben opgehouden) of na een orgasme.
Drugs was makkelijk mee te stoppen. Dat was kwestie van doorhebben van het katereffect en besluiten dat dat het niet waard was tov. een hele geweldige avond op een technofeest.
Met het orgasme is het anders. Waar ik vroeger gewoon rustig 6 weken zonder kon, is dat in een relatie mij nog niet gelukt. Seks zonder klaarkomen lukt me ook maar matig. Ook dat is logisch omdat we als we heel geil zijn we niet in staat zijn om goede rationele beslissingen te nemen. (dit is wetenschappelijk bewezen :-). Geen seks is ook niet gelukt, zeker niet met zo’n geile donder als vriendin. De begeerte is te groot.
Nu ik echter dus al een jaar lang heel bewust ben van de nadelen van de orgasme-kater en hoe ik de dagen erna eigenlijk op een soort pauze sta, te wachten tot ik mij weer normaal/goed voel, wat soms tot een week kan duren heb ik besloten toch hier wat aan te doen.
Ik heb aan mijzelf toegegeven dat ik gewoon verslaafd ben. Als je net als ik veel heb gelezen over verslavingen dat weet je dat helemaal ermee stoppen de enige oplossing is. In dit geval kan dat niet letterlijk, omdat ik als man na bv 6 weken toch een keer zou moeten klaarkomen om het gezond te houden (dat was in het verleden iig zo). Maar in de tussentijd heb ik de vriendin ingelicht over mijn besluit.
Ik heb wat kunnen googlen over de orgasme-dip en hoe die veroorzaakt wordt door een serotine dip na het orgasme, dus ondanks haar nogal grote teleurstelling begrijpt ze het wel en zal ze proberen mij hierin te steunen. (ook al verwacht ik daar niet veel van š
Wil je dus “een goed gevoel” overhouden aan je zoektocht met verlichting. Dan is het overstijgen van je identiteit en denken dus niet voldoende. Het is zoals ik al heb geschreven ook een overstijgen van ons gevoel, maar vooral ook dus een leren leven met ons primitieve reptielen en zoogdierenbrein die de hele tijd voor verkeerde impulsen zorgen en het verkeerde gevoel dat bepaald gedrag belangrijk is voor ons welzijn. Dat kan dus niet “plotseling” door een moment van inzicht. Dat is hard werken door daadwerkelijk ons gedrag te veranderen. Weer niet door “iets te doen” , maar weer door te stoppen met “iets te doen”. Namelijk het vervullen van onze begeertes.
In mijn geval dus het afkicken van mijn interne en externe prikkelverslaving en orgasme verslaving zoals ik al heb beschreven. Dit zal ervoor zorgen (hoop ik) dat ik geen extreme serotine/dopamine dips meer hoef te ervaren en dus een permanente staat van “een goed gevoel” kan ervaren. Niet door iets te doen, iets te bereiken of een bepaald inzicht. Maar gewoon door te stoppen met mijn destructieve gedrag. Vooral aangestuurd vanuit onze primitieve hersenen die dus altijd een onderdeel van ons zullen zijn.
Ben benieuwd of ik hierdoor daadwerkelijk weer fysiologische veranderingen bewerkstellig in mijn hersenen en beslissingspaden anders gaan lopen. Het kan natuurlijk ook gewoon een training zijn zoals pianospelen en we onszelf nieuw automatisch gedrag aanleren. Eentje die wenselijker is en niet meer zelfdestructief.
Het is weer een bevestiging van het feit dat ons streven naar een goed gevoel, op korte termijn, juist het hebben van een goed gevoel in de weg zit en de enige controle die we weer hebben is om het juist te saboteren.
De lage serotonine kater zorgt juist weer voor onwenselijk gedrag wat dit in stand houd. De negatieve vicieuze cirkel van ons primitieve brein (= verslaving).
Ik herken dit helemaal ,zonder orgasme voel ik mijn het beste
Meer energie ,creatiever in denken en minder piekeren,na een goede vrijpartij voel ik mijn de volgende dag het kwetsbaartst,word soms zelfs emotioneel en huilerig dan.