Tijd voor “het denken” om losgelaten te worden.
Alle activiteiten die ik nog vanuit het denken deed heb ik al losgelaten. Ook handelen op de beurs bv. Computerspelletjes. Hobbies als salsadansen etc.
Uiteraard is dat tijdelijk en gewoon een fase. Maar nodig om de illusie en mechanisme te doorbreken.
Zonder (gevoel van) probleem is het mechanisme ook niet meer nodig.
Het zelf of duale bewustzijn loslaten is alleen mogelijk vanuit een dankbaarheid/tevredenheid, niet vanuit een ontevredenheid als motivatie. Motivatie komt uit het zelf en dient dus ook losgelaten te worden.
Het zelf wordt dus losgelaten op het moment dat ik daar helemaal geen behoefte meer aan heb, omdat alles al goed is zoals het is. Niet als bevestiging op een gevoel dat er iets mis is. Niet vanuit het denken of gevoel. Maar vanuit het geheel wat ik ben. Het is een verlengde van het dankbaar zijn. In dankbaar zijn is automatisch een alles is goed zijn.
Dankbaarheid vind ik toch een betere omschrijving. Tevredenheid kan impliceren en status quo. Dankbaarheid omarmt alles ook echt. Dankbaarheid transformeert.