Stoppen met creëren ((en)er is leegte/stilte)
Het eind is er doordat er niet meer begonnen wordt.
(the only way to win this game is to not play it at all)
Ik snap nu ook wat McKenna bedoelt met “binnen binnen i.p.v. buiten buiten” , aan het einde van zijn Trilogie. Interne energiestromen blijven zorgen voor een externe projectie. Die kan je blijven voeden. Door verlichting, vrede als iets extern te zien. Een doel.
Wees de bron, zonder begeerte, stopt (nu bij mij) die projectie en valt het buiten weg, het doel, het externe.
Het binnen projecteert niet zichzelf meer naar buiten. Stopt de bespiegeling. Buiten verliest zijn betekenis.
Zit nu in een fase dat de herrie van buiten extra opvalt door de stilte van binnen. Maar de irritatie lijkt minder, door de mindere irritatie over interne herrie.
(buiten heeft natuurlijk nooit bestaan, immers alleen binnen in mij, als bespiegeling 🙂 net als toekomst. Ook dat is een projectie cq bespiegeling van binnen)
13:00
– Alsof er wordt gestopt met naar buiten(toekomst) kijken. Alsof het interne oog stopt met kijken. ( naar buiten.)
– Wat straks gebeurt heeft 0,0 invloed op nu.
– Met het wegvallen van het externe (=bespiegeling van interne) wordt het interne nu het externe. Extern tov de bron.
(van 3 naar 2, al waren beide hetzelfde)
14:00
Een willekeurige gedachte:
De vader= ego/binnen
De zoon = toekomst/buiten.
Heilige geest = de bron
Leuk verhaal 🙂
22:00
Er is nu een duidelijke substantiële overgang naar weer een nieuwe fase. Blij dat ik niet meer vast lijk te zitten. Soms leek het alsof die energiepunt in mijn hoofd nooit ging veranderen. (duurt volgens mij toch al een paar jaar ??) Het is nog steeds wel erg zwaar. Zit soms uren op de bank met mijn ogen dicht (muziek te luisteren). Kan weinig hebben, maar omdat ik bv geen “normaal leven” begeer is dat verder geen probleem. Kan er nu eigenlijk wel van genieten. Het is heerlijk lenteweer. Soms is zelfs wandelen ook zwaar, maar toch ook lekker om elke dag nog steeds te doen. Al is het maar om gezond te blijven bewegen.