Terugval over, voel mij weer heerlijk. Lijkt een nieuwe fase te komen om te wennen aan de stilte.
De stilte is trouwens nooit een doel, kan geen doel zijn. Het is daar, voordat ik een doel heb. Bij het verschijnen van een doel verdwijnt de stilte.
Als je verlicht bent is het makkelijk om de focus te verliezen en te blijven hangen in je verhalen. (die je dan blijft delen als een guru). Alles is te rationaliseren of weg te rationaliseren. Het is te omschrijven als het vagevuur. Niet het een, niet het ander. Hoe krijg ik weer focus als er niks is om mij op te focussen ?
Ik heb zowel de vriendin, als de leerling het advies gegeven om elke avond voor het slapen gaan minimaal 3 positieve dingen van die dag op te schrijven. (om hun focus van het negatieve naar het positieve te schuiven. Van negatief zelfbeeld naar positief zelfbeeld. Van bang zijn en vnml problemen zien, naar zien dat het goed is)
Ik ga dit advies zelf ook opvolgen.
Een doel zonder doel. Een focus zonder focus.
Dingen doen met geen enkele andere reden dan dat het gedaan is, vanuit mijn inner-weten.