Geen slaaf meer van mijn innerlijke leven

Ik heb momenten dat ik mij steeds vrijer ga voelen. Niet letterlijk want het is geen gevoel. Ook niet een ervaring. Welk woord ik ook gebruik, je zal het niet begrijpen totdat je meemaakt wat ik meemaak. Het is de wetenschap dat ik geen slaaf meer ben van mijn innerlijke leven. Niet meer afhankelijk van de interpretaties van mijn denken over mijn begeertes, die ik dacht te moesten vervullen om rust te vinden. Vrij van het idee dat ik blokkades moest opheffen om vrij te zijn. Dat ik erachter moest komen wat ik nou echt wilde om vrij te kunnen zijn, door mijn innerlijke wereld te begrijpen en juist te interpreteren. Alsof het mij ging vertellen wat ik nou echt wilde doen door het te doen, alsof ik een slaaf was van wat er mij vertelt werd.
Vrij van het idee dat energie vrij moest stromen om zelf vrij te zijn, waardoor ik mezelf juist weer gevangen hield met een overtuiging hahahaha.
Vrij van het idee dat als ik doe wat ik wil doen , dat ik mij dan goed zal voelen en dus mijn gevoel mij ging vertellen of dit is wat ik wil doen, immers als dat zo is dan zou ik beloond worden met een goed gevoel.
Vrij om nu te doen wat ik wil doen zonder rekening te houden met wat het mij oplevert, welk gevoel het mij gaat geven, om iets te bereiken. Vrij om te leven in alle omstandigheden omdat het altijd goed is. Ik leg mijzelf niks meer op en geef mij niet meer over aan externe of interne omstandigheden. Beide zijn geen vrijheid.
 
Wel of geen controle, wel of geen overgave, geluk of lijden, voelen, ervaren. Toeval of voorbestemd ? Hahaha, ik lach erom. De onzin van die vragen. Totaal zinloos en betekenisloos en nooit waar. Heb ik een vrije wil ? Geen idee, omdat ik het concept er niet van snap. Wat moet dat betekenen het hebben van een vrije wil ? Er is niks wat een vrije wil kan hebben en toch begin ik eindelijk te leven in de vrijheid die ik zo lang gezocht heb. Vrij zijn.
Het is alleen niet dezelfde vrijheid die ik zocht, want wat ik zocht bestaat niet. Vrij zijn van de zoektocht naar de vrijheid die niet bestaat is werkelijk vrij zijn.
 
Wat ga ik nu doen met mijn leven ? Ik heb geen idee, maar ik heb er zin in. Wat gaat het leven mij brengen ? Ik kan het niet weten, maar ik kijk ernaar uit. Waar ben ik en waar sta ik tov de andere mensen op deze planeet ? Geen idee, maar het is precies waar ik wil zijn. Heb ik andere mensen nog wat te vertellen ? Op dit moment heb ik geen idee of dat zinvol of zinloos is. Het zal beide zijn. Ik ga het vanzelf wel merken.
 
Als ik 2 dingen tegelijk wil, hoe weet ik dan welke de juiste is ? Niet, je maakt gewoon een keuze.
 
“Ik moet weten wat ik werkelijk wil, om dat te kunnen doen, om het leven te leven dat ik behoor te leven”.
– Is dat waar?
 
Ben afgelopen maanden fysiek wat inactiever geworden, waarschijnlijk als bespiegeling van het stilvallen van het ego-mechanisme. Nu ik daar geen slaaf meer van ben, voel ik langzaam mijzelf weer actief worden. (niet letterlijk, het is geen gevoel)  Maar goed , ik dacht wel vaker te weten welke kant het opging en zit er net zo vaak naast als dat ik goed zit. Dus ook hiermee zal ik het wel merken.
 
Hoe weet je dat dan ?
Geen idee. Ik weet het gewoon.