Het proces.

Het proces.
Het hele proces van verlichting is gewoon onzin. Een misleiding, een misinterpretatie van gebeurtenissen. Een complete illusie. Het voelt al jaren of er intern wat moet veranderen, er wat aan het veranderen is. Alsof er een intern systeem is die alles in orde maakt en de juiste kant op gaat. Het is allemaal ego.
De laatste dagen ben ik gaan beseffen dat ook dat allemaal ego is.
 
Elke poging tot inzicht of werkelijk inzicht krijgen, een verandering die juist voelt etc. Het is allemaal het ego-mechanisme. Ook dat is een verhaaltje van het denken, alsof dat mijn leven verklaart en betekenis geeft.
Elke poging of gevoel tot verandering is niks anders als dat wat poogt of gevoel geeft tot verandering. Het lijkt daardoor dichterbij te komen , de goede kant op te gaan etc etc
Slechts een verhaaltje om mijzelf gerust te stellen dat alles goed is.
 
Het is een grote illusie van verhalen en gevoelens die nergens toe leiden. De paradox van mijn ervaring verlicht te worden cq het ontmantelen en laten stilvallen van het ego-mechanisme.
Er is dus idd letterlijk niks wat ik kan doen, er aan kan doen. Ik besef de onzin ervan en besef dat het interne proces een illusie is, dieper kan ik er niet over praten.
Omdat ik de onzin ervan besef begint het zijn kracht te verliezen.
Hoe ? Geen idee, het gebeurt gewoon.
Dan kan ik wel weer zeggen dat ik door een proces ga waarin ik verdwijn en ga leven in het niks. Maar dat is dus onzin. Er is geen proces. Het enige proces dat er is , is dat wat iets probeert te veranderen, een ervaring of gevoel probeert te creëren.
 
Weer de slang die zijn eigen staart opeet. De vicieuze cirkel, de paradox.
Ik en het proces zijn onzinnig.
Er is dus geen verlicht worden, alleen het wegvallen van het ego-mechanisme, het wegvallen van verlicht worden.
 
Dat wist ik allang natuurlijk. Maar toch lijkt dit besef weer nieuw, door mijn huidige nieuwe ervaringen. Alsof ik weer een geheel nieuw inzicht heb.-> ” Dit is het, dit is het echte einde, het besef waar ik op zat te wachten. Etc.”
Alweer trap ik daar weer in. Waarom ? Omdat dat is wat ik wil.
Het is zo’n mooi verhaal, is vertrouwd, geeft betekenis aan het geheel.
Het is leuk om erin te trappen.