Ik zit weer in een fase dat ik alles mooi en geweldig vind. Wel leuk is dat.
Merk op hoe de boel geblokkeerd wordt als er geconcentreerd wordt, of als er iets belangrijks wordt gevonden. Een bepaalde handeling, of een idee of gedachte, of het willen uitvoeren van een idee of gedachte.
Hoe het focussen gebeurt door te blokkeren, waarna weer ontspanning volgt.
Ook uit gewoonte.
Ben echter niet meer bang om de controle te verliezen. Probeer het niet meer te verklaren of een reden te geven. Probeer niet meer een oorzaak te zoeken of te verzinnen. Niet meer bang om mij te vervreemden van andere mensen. Vind het niet meer erg om minder efficiënt te lijken, geen “normaal” leven te lijden. Niet meer bang voor de mening van andere mensen etc.
Vind het niet erg dat er vleugjes van problemen en irritatie lijken te zijn soms. Vind mijn gedachten en wat ik denk niet erg, ook al is het onzin. Dat het lijkt alsof er nog een blokkade zit. Deze lijkt nu juist weer een bron van goed gevoel, (wel bewust dat dit niet zo is) dus wat dat betreft.
Probeer het niet vast te houden, of te herkennen, of terug te vinden als het een momentje weg is.
Dit ebt waarschijnlijk toch allemaal vanzelf weer weg. Geniet er gewoon van zolang het kan 😉
