Ik zal het nooit begrijpen

Ik weet het niet, ik zal het nooit weten. Ik begrijp het niet, ik zal het nooit begrijpen, nooit kunnen uitleggen. Kunnen bestempelen als waar of onwaar, echt of illusie, zin of onzin. IK of niet-IK , tijdelijke zelf, eeuwige zelf. Ik zal het nooit herkennen of ervaren.
Ik zal het leven nooit uitgevogeld hebben, weten hoe het echt zit. Weten wat ik moet doen, ergens klaar mee zijn.
Niks, alles. Bla bla bla
Stilte, en ook dat niet haha.
 
Gedachten: Niks anders als een systeem om informatie over te brengen tussen de verschillende elementen waaruit wij bestaan. Het universum is bewustzijn, het is informatie. Alles communiceert met alles, op elk niveau. (van super klein tot enorm groot)
Maar het is slechts dat, een vorm om concepten van de realiteit als informatie over te dragen (in de vorm van 0 en 1).
Het doet verder niks, kan verder niks, zet niet aan tot iets, is niet de leider of bepaler, er gebeurt niks als we er niet naar luisteren, of als het dingen fout heeft etc.
Slechts een kleine radar in het oneindige raderwerk van informatie waaruit wij bestaan. Een communicatie vorm tussen alle delen waaruit wij bestaan: Hersenen cq hersengebieden, zenuwcellen, spieren etc, onze omgeving op macro en micro niveau.
Alles is een en alles is apart.
Het is een altijd bewegende stroom van informatie.
Het goddelijke weten en niet-weten tegelijk.