Ik had mijn eigen dagboek veel eerder moeten lezen

Ik ben mijn eigen dagboek aan het teruglezen en zie dat ik echt een paar dagen voordat ik wat met Sjoukje kreeg hoe ik inzag dat we een connectie met een ander proberen te maken als bespiegeling hoe we een connectie met ons ware zelf proberen te maken.
Om daarna die relatie in te gaan en proberen een connectie met haar te hebben om het uit te maken omdat ze mij steeds afwijst door haar binding angst. Haha
Dan na de relatie denk ik geleerd te hebben dat een connectie met anderen slechts een bespiegeling is van onze zoektocht naar een connectie met onszelf (wat ook niet mogelijk is)
Echt bizar hoe ik dat allemaal niet doorheb. Ik had mijn eigen dagboek veel eerder moeten lezen en ook vaker moeten lezen. Dan was ik bewuster geweest hoe ik mijzelf voor de gek hou.
 
Las vanochtend ook mooi stukje over hoe onze hersenen zijn gemaakt voor beweging. Beweging is de enige manier om te beïnvloeden, onze overleving te verbeteren.
Beweging voelt als een inspanning en die identificeren de hersenen als IK. Dan probeert het de interne wereld ook te veranderen via inspanning, want daar is het voor gebouwd. Om via inspanning beweging te veroorzaken, via iets doen. Wat dus niet kan en juist averechts werkt haha.
Ook ontspanning wordt een doel om te bereiken via inspanning, onzinnig, een paradox. (denkfout)
 
12:00
Zolang er een leraar is, is er een leerling. De leraar kan je alleen doden (als je boeddha tegenkomt dood hem) als je de leerling dood. Ze zijn wederzijds afhankelijk.
De leraar verdwijnt als de leerling verdwijnt.
 
Alles wat de leraar zegt wordt door de leerling tot doel gemaakt. Er is geen doel. Ook de leerling en het doel zijn wederzijds afhankelijk.
Geen leraar, geen leerling, geen doel.
(dus niet stiekem geen doel hebben tot doel maken haha)