Onze hersenen hebben een IK nodig als vast en constant referentie punt, waartegen het alles relatief kan wegzetten en daarmee proberen te begrijpen. Immers alles is relatief. Hoe kan je de wereld begrijpen als er geen referentie punt meer is waarmee je het vergelijkt ?
(of “de ander” als referentiepunt natuurlijk)
In feite verdwijnt er niks. De energie waar ik mijn zelf op projecteer, die ik identificeer als een blokkade. Die energie is oneindig en zal meestromen met de energie van het universum. Als ze beide gelijk zijn is er geen frictie meer (geen strijd, conflict, lijden) , is er geen referentie meer, dus lijkt het verdwenen. Maar het enige wat verdwijnt is het verschil in beweging tussen de 2. Hierdoor lijkt het alsof het zelf als het ware oplost in het geheel. Ze stromen gelijk en zijn daarom niet meer te onderscheiden, niet meer afgescheiden van elkaar.
Dat is de harmonie, het in harmonie leven met het universum. Je levensenergie zal helemaal gelijk meebewegen met het geheel.
De Bijbel van Spirituele Verlichting
Een dagboek over de weg van verlicht zijn