Als ons leven wordt bepaald door de overtuigingen die we hebben, waarom er dan gewoon niet overtuigd van zijn dat er niks mis is ? Dat alles goed is en ik constant blij en content kan zijn, ongeacht wat er gebeurd. Dat emoties ook mooi zijn, ook verdriet, rouwen. ( emoties als irritatie, boos etc zijn heel kort bij mij, zijn vluchtig) Dat verlies niet uitmaakt en ik overal van kan genieten.
(en dat kan, zolang je niet leeft via je denken)
Dan is er ook geen reden om te observeren en daarmee ervaringen te identificeren, zodat je denkt te weten en te begrijpen wat er gebeurt.
De Bijbel van Spirituele Verlichting
Een dagboek over de weg van verlicht zijn