Grappig, het is altijd zo dat ons verleden heeft gebracht waar we nu zijn. Dat kan ook niet anders. Alle gebeurtenissen in het verleden hebben ons gebracht tot waar we nu zijn, dat kan niet anders en is altijd zo. Grappig hoe het geheugen werkt. Hoe het nu patronen ziet en ook concludeert, dat alles wat ik gedaan heb tot verlichting heeft geleid en het lijkt alsof het sowieso gebeurt zou zijn, ongeacht wat er gebeurt zou zijn.
Immers ik heb veel, leuke en goede vrienden gehad. Leuke knappe meiden achter me aan en relatie mee gehad. Ik was sociaal en mensen mochten mij (ook niet natuurlijk) , familie was ieder voor zich, maar zeker zeer vriendschappelijk. Prima jeugd. Eigenlijk zat alles gewoon mee. Ik heb een geweldig leven gehad. Mensen zijn vaak jaloers op de verhalen die ik kan vertellen, vooral van alle reizen natuurlijk. Maar ik heb ook alles gedaan, feesten, relaties, vrienden, seks,-> allemaal spannend en volledig. Door mijn instelling: als je het doet doe het dan goed.
Eigenlijk zijn een van de vragen over het leven allemaal hetzelfde, of leiden tot hetzelfde:
Bestaat God ?
Bestaat de waarheid ?
Wat is het doel van het leven ?
Wat is het geheim van gelukkig zijn ?
Simpel voorbeeld:
Bestaat God ? Als hij bestaat moet hij de waarheid zijn en het doel van het leven en dus het geheim van gelukkig zijn.
Dus dan komt het tot de juiste interpretatie. Wat is God ?
Dan moet je dus leren dat jezelf God bent hahaha. Grappig.
Ik heb en kan dus niks geven aan anderen , ook niet in de vorm van kennis. Ze zijn de kennis die ze zoeken. Gewoon je inner-weten volgen hahaha.
Mijn theorie van alles heb ik dus allang opgeschreven, zonder enig boek te hebben gelezen over verlichting, zonder te weten wat het was of waar het naar toe zou leiden. Mijn theorie van alles is: http://www.hetgeheimvangelukkigzijn.org/
Een belangrijke kanttekening die ik wil maken, is dat ik gevoel zou vervangen door inner-weten en daar bij vermelden dat het niet iets is wat je kan voelen. Alleen indirect. Immers emoties voel je, dus daar luister je niet naar. Als je denken iets doet wat tegen je gevoel ingaat levert dat stress op. Dat voel je.
Als dus je emoties en stress wegvallen, dan leef je naar je inner-weten, immers dat is wat je bent. (maar dan voel je niks meer) Je gedachten zijn er wel, maar soms luister je daar naar en soms niet hahaha. Het is niet van belang en heeft geen betekenis.
Grappig. Aan het einde van mijn zoektocht kom ik dus letterlijk weer helemaal uit in het begin.
De eerste stap is ook de laatste stap hahaha.
Eigenlijk kan je de theorie van alles: Alles is bewustzijn. Dus ook herleiden tot zijn begin:
Denk zelf na, wees compleet eigenwijs, volg je inner-weten en als je dat doet, doe het dan goed, volledig. (en leer wat dit betekent)
Als je dit doet, is er maar 1 uitkomst mogelijk.
Alles is bewustzijn
Er is niks.
Dit proces kan trouwens ook gewoon in stilte.
Het is slechts een onware overtuiging dat dit via gedachten/denken gaat. Het is immers gewoon wat gebeurt, gedachten zijn een interpretatie daarvan. Dat gebeurtenissen gedachten veroorzaken waardoor het lijkt alsof het via gedachten tot je komt is slechts weer verkeerde verbanden leggen.
Nog een extra toevoeging. Het lezen van Jed zijn boeken lijkt eigenlijk op de ervaring toen ik het HSP boek ging lezen dat ik had gekocht om mijn ex beter leren te begrijpen. Toen ik het las dacht ik: He, dat ben ikzelf.
Nu lees ik Jed zijn boek om verlichting beter te leren begrijpen. Toen ik het las: He, dat ben ikzelf. !!
🙂
22:00
In zijn 2e boek heeft Jed het over het verschil tussen verlichting en (egoloze?) volwassenheid. Een hoger zelf wat onze natuurlijke staat is, maar geen verlichting.
Maar ik snap echt niks van wat hij daar mee bedoelt.
Hoe kan er nou een zelf zijn zonder ego ? Geen verlichting zonder ego. In mijn ogen is dat allemaal hetzelfde. Hij geeft saroya als voorbeeld van een egoloze staat. Iemand die alles doet voor haar god Krishna en dus niet verlicht is, maar wel in haar onbewogen natuurlijke staat ? Ik zat me al af te vragen wat het verschil zou zijn.
Als je alles doet voor een God dan is er nog een begin en dus nog een zelf en dus nog een ego. Dat is allemaal hetzelfde. Dus waarom hij dan als egoloze staat omschrijft is mij een raadsel. Misschien kan ik dit niet snappen omdat hij het schrijft voor zoekers die iets zoeken waarvan ik het bestaan niet weet. Ik ken natuurlijk geen andere zoekers, behalve uit enkele boeken.
Ik begin ook te vermoeden , dat al lijkt het verhaal weer echt wat hij schreef, een omschrijving van zijn leven. Dat het gewoon weer allemaal fictie is. Doet het er toe ? Eigenlijk niet, het is slechts een verhaal. Het is natuurlijk sowieso allemaal onzin 🙂