Hoe lang duurt het pad naar verlichting ?
Het kan dus in 3 maanden. Daarna is het ego-mechanisme uit zichzelf aan het stilvallen.
Ik ben mijn dagboek aan het teruglezen. Op 15-12-2012 heb ik de ervaring dat er voor het eerst iets gebeurt:
Vannacht een vreemde ervaring gehad. Ik lag gewoon te slapen in bed toen ik opeens een soort van hik had. Het voelde als dat er opeens een luchtbel van energie ontstond in mijn kern en dat deze plofte en de inhoud ervan door mijn lichaam verspreidde en opsteeg. Ik voelde me helemaal warm en vredig voor een paar seconden.
Maar toen nam mijn verstand het al gelijk weer over, die probeerde gelijk het fenomeen te verklaren. Het begon gelijk te ratelen: zou je dit voelen als je verlicht bent ? Zal op die manier je denken worden uitgeschakeld ? Dit zorgde tegelijkertijd voor een beangstigend gevoel.
En de volgende dag schrijf ik:
Als ik alles over het pad van verlichting koppel aan moderne psychologie (zoals PRI) en Natuurkunde, de nieuwste wetenschap over hoe het universum in elkaar steekt dan zou ik een boek kunnen schrijven over het ultieme ware geloof.
Het boek dat spiritualiteit en verlichting uitlegt onderbouwd door wetenschappelijk bewijs. Ik zou het de titel geven: “Het ware geloof” de pad naar verlichting via de wetenschap.
Het is die ervaring wat mijn angsten deed losmaken en liet wegstromen. Met gevolg dat ik ruim een maand bang ben geweest, of een angstgevoel heb ervaren.
Totdat ik op 19-01-2013 schreef:
Maar pas op het moment dat je beseft dat alles een illusie is, dat het nooit een deel van je is geweest,
Nu de oude pijnen zijn opgelost en mijn identificatie daarmee is gebroken, is de volgende logische stap om de identificatie met het ego, het denken op te lossen.
Ik voel dat daar ook een afweermechanisme omheen zit. Volgens mij werkt die hetzelfde.
– Als ik dan toch verhaaltjes aan het verzinnen ben. Dan kan ik dus hier aan het begin van mijn dagboek al stellen dat ik alles al wist, dat dat het moment was dat ik doorhad dat alles een illusie was.
Alhoewel alles daarna steeds nieuw lijkt, is het toch hetzelfde.
Ik lees meer terug, op 17-11-2012 schreef ik:
Ik wil meer werk gaan maken van de 4 vragen van Katie. Dus ik heb een apart schrift gekocht om daar elke dag of om de dag in te schrijven om gedachten te onderzoeken, dit dus naast de meditatie. Ik heb er nml een goed gevoel bij dat dat heel goed gaat werken. Ze zegt immers hetzelfde als Boeddha, lijden komt voort uit je gedachten.En net als de schrijver van dat boek over HSP zegt ze dat gedachten gewoon ophouden en dus niet bewust gemaakt moeten worden. De studie stopt trouwens niet als je het idee hebt jezelf te hebben bevrijd. Zo zegt Osho dat je gewoon moet blijven mediteren en Katie heeft nog een jaar lang al haar gedachten onderzocht en de 4 vragen op haarzelf toegepast daar in de woestijn. Kennelijk net zo lang totdat het een automatisme wordt en ze het onderzoek dus automatisch doet op het moment dat een gedachte opkomt en ze haar gedachten dus niet meer zal geloven. Daarna transformeer je je gedachten zo dat ze meegaan op het ritme van het leven en dus niet meer een bewust product zijn van ons denken.
– Hier zeg ik dus al dat studie niet stopt als ik verlicht cq bevrijd ben. Gewoon een omschrijving dat het ego-mechanisme langzaam stilvalt.
Het is weer een duidelijk voorbeeld hoe ik alle kennis al heel lang heb.
Al ik die bubbel als begin neem, waardoor mijn energie eindelijk begon te stromen:
(“zolang een deel van je zelfgevoel verbonden is aan je emotionele pijn, blijf je bij elke poging om die pijn te genezen onbewust geneigd je daartegen te verzetten en haar te saboteren. En waarom ? Heel eenvoudig omdat je jezelf intact wil houden en de pijn een essentieel onderdeel van jezelf is geworden. Het is een onbewust proces en de enige manier om het te overwinnen is het bewust te maken.
Het inzicht dat je aan je pijn gehecht bent of bent geweest, kan heel schokkend zijn. Op het moment dat je het inziet, is de band verbroken. Het is opgesloten energie, energie die niet meer stroomt.”)
Ervan uitgaande dat het vanaf dat moment vanzelf gaat, dan is het zelfs 1,5 maand !
Ik kan mij ook nog een goed moment herinneren dat ik tijdens mijn werk met de uitlaatservice in mijn Busje zat en de honden aan het ophalen was en dat was toen mijn zusje haar psychose kreeg. Ik wilde al zo lang mijn leven een bepaalde kant opsturen wat maar niet werkte door alle externe gebeurtenissen in de wereld, dat ik op dat moment het inzicht kreeg. “Dit kan geen toeval zijn, het probleem moet dan in mijzelf zijn”. Dat was het moment dat ik naar een psycholoog ging, die mij hielp om het verleden een plekje te geven. Tijdens dit had ik al geleerd dat ik moest leren mijn gevoel te volgen. Ik ontsloeg mijn psycholoog omdat ze niet geloofde dat wat ik zei het pad was wat mijn gevoel mij vertelde. Ze vertelde dus tegen mijn gevoel in te gaan en toen wist ik al , dat dat nooit juist kon zijn. Toen wist ik al dat mijn gevoel altijd goed was. Dat heeft geleid tot haar ontslag en toen een half jaar later begon ik dit dagboek en 1,5 maand later was mijn blokkade weg en begon die energie te stromen.
Dus je kan ook stellen dat 15-12-2012 het moment van mijn verlichting is. Dat is 2 maanden nadat ik het boek van Byron Katie in handen kreeg.
Hoe kreeg ik dat in handen, omdat ik het besef had gekregen dat ikzelf het probleem was. Ergens daarna heb ik geleerd mijn inner-gevoel te volgen en die leidde me naar Kathie .
(op 14-12-2012 schreef ik al op een internet forum: God = alles, het universum. Daar ben ik een deel van en dus ook god.
Dus toen schreef ik al dat alles bewustzijn is. Toen schreef ik al de theorie van alles. Ongelofelijk dit weer !
En:
Geloof zoals de Bijbel, Koran of ander georganiseerd geloof is per definitie niet waar omdat het zichzelf tegenspreekt en dus niet waar kan zijn. Kan je wel in de illusie geloven dat er “geen waarheid” zou zijn, maar daarmee hou je jezelf alleen maar voor de gek. Want dat er “geen waarheid” zou zijn betekent niet dat sommige dingen waar zijn en sommige dingen niet waar.
– Dat is precies hoe Jed zijn Theorie van alles begint. Dat zeggen dat er “geen waarheid” zou zijn niet klopt.
– Ik moest ook erg lachen om een reactie op mij in deze discussie op dat internet forum:
Een discussie met jou is altijd vermoeiend. En ook een beetje voorspelbaar, ongeacht het onderwerp; geloof, global heating of beleggen. Het antwoord op elke vraag is al gegeven en het probleem van alle andere is dat ze niet genoeg moeite hebben gedaan om dat te vinden.
-> wel, dat klopt nog steeds hahaha. )
Op 5-02-2012 schreef ik op dat forum al mijn theorie over het volgen van mijn gevoel:
Naar mijn mening zijn er 3 entiteiten waarmee we onze constante beslissingen in het leven maken. Beslissingen die beinvloeden hoe ons leven verloopt en hoe we reageren op dingen. Die weer bepalen hoe we ons voelen.
De eerste is: Je Gevoel, luisteren naar je gevoel is altijd goed.
De tweede is: Je Emoties, luisteren naar je emoties is altijd fout.
De derde is: Je Verstand/Intellect, luisteren naar je verstand is soms goed, soms fout.
Veel mensen zijn op zoek naar het antwoord op de vraag, hoe wordt ik gelukkig. Het grappige is, dat het antwoord hierop heel simpel is; Leef naar je gevoel.
Dat is eigenlijk al het antwoord op : Wat is het geheim van gelukkig zijn ?
Gelukkig zijn leid automatisch naar de waarheid. Dat kan niet anders.
Alhoewel ? Is dat waar ? Zijn mensen binnen Maya niet al heel gelukkig ? Eigenlijk niet, immers mensen blijven er naar op zoek. Dat zoeken stopt pas als je de waarheid weet. Dat gelukkig worden niet mogelijk is, alleen gelukkig zijn.
Ik kan me helaas niet meer herinneren hoe het besef in mij op is gekomen om te weten dat ik alleen maar mijn inner-weten hoef te volgen. Jammer.
Ik schrijf bv ook in mijn dagboek over mijn ervaring hoe het besef tot mij kwam dat alles energie is. Dit besef kwam tot mij zonder enige vorm van kennis. Ik kan tot op de dag van vandaag nog steeds niet verklaren hoe ik dat wist, hoe ik dat kon weten. Wetenschappelijk gezien, onmogelijk. Toch wist ik het.
Grote kans dat het luisteren naar je inner-weten ook gewoon in mij opkwam.
Kennis is dus helemaal niet nodig. Het is gewoon het volgen van je inner-weten. Dat is de kennis die al lang aanwezig is en tegelijk geen kennis is. Het is het universum, bewustzijn zelf. Bewustzijn heeft dus zijn eigen intelligentie.
Is intelligentie slechts een verzonnen eigenschap voor het feit dat energie zijn eigen weg gaat, automatisch de balans zoekt ?
Eigenlijk komt het volgen van je inner-weten neer op het niet meer blokkeren van energie. Meegaan in de flow.
Dat is dus waarom iedereen alle wijsheid bezit en alle kennis al bezit om verlicht te zijn. Ze hoeven alleen maar hun inner-weten te volgen. (wat geen gevoel is)
Wat is dan het verlichtingsproces ? Het onderscheid leren maken tussen emoties/ervaringen en het geheel. Niks anders als het ego wat zichzelf probeert te begrijpen.
Wat is dan mijn eerste stap ?
– Erkenning dat het leven niet mijn kant opgaat dat ik wil gaan komt omdat het probleem in mijzelf zit ?
– Het besef dat het geheim van gelukkig zijn, het volgen van je inner-gevoel is ?
– Mijn eerste aanraking met een product van een Verlichte: nml het boek van Byron Katie ?
Het doet er natuurlijk niet toe. Ik kan ook nog verder terug gaan. En dat is tijdens mijn eerste relatie, die van 7 jaar en 6 jaar samenwonen. Toen ik klaar was met het VWO en ik voor het eerst zelf moest nadenken over waar ik heen wilde. (ik ging samenwonen op mijn 18e) Wat langzaam in een ontmanteling volgde van onwaarheden wat mij gelukkig kon maken: Vrienden, Familie, Geld etc. Het laatste wat overbleef was liefde, mijn relatie. Toen ook dat wegviel , eindigde ik in een diepe depressie voor 2 weken. Dat was de eerste echte realisatie van mijn ego dat alles nutteloos was. Dat zijn bestaan nutteloos was. Na die 2 weken nam Valse Hoop het over, maar begon ik wel te zoeken naar de zin van het leven. Accepteren dat het nutteloos was kon ik niet. Maar de kennis had ik wel !!!!!!!!!!! Ik accepteerde die kennis alleen niet en kon hem ook niet goed interpreteren.
Dus zelfs het feit dat we alle kennis hebben, is nutteloos, omdat we dat niet goed kunnen interpreteren. (oplossing: stop met proberen te interpreteren hahaha. Dont play the game)
Wat was het begin van mijn proces dat alle onwaarheden wegviel ? Ik zou het kunnen omschrijven als het einde van het VWO toen ik voor het eerst zelf over mijn toekomst ging en moest nadenken. Daarvoor deed ik gewoon wat de maatschappij en mijn ouders mij opdroegen.
Alle kennis is dus aanwezig, het enige wat er hoeft te gebeuren is gewoon zelf na te denken.
Dat is inderdaad een belangrijke reden waarom we zo graag leiders hebben of ons over geven aan een externe macht (God) ook gelukkig kan maken, nep-geluk dat wel, maar toch. Het bevrijd ons van de noodzaak om zelf na te denken, om zelf wat te verzinnen, om zelf overal achter te komen.
Het is mijn natuurlijke eigenwijsheid geweest dat ik overal zelf wil achter komen. Denk wel dat het mijn natuur is geweest om nooit zomaar wat van anderen aan te nemen. Zelfs binnen de context dat ik gewoon deed wat mijn ouders en maatschappij van mij wilden. Ik was altijd al stronteigenwijs en ging mijn eigen weg. Ook binnen die context.
En omdat mijn ouders eigenlijk niet in staat waren mij (ons) echt op te voeden (de zogenaamde liefde-loze opvoeding waar ik (we) zo kwaad om ben geweest, is dat van begin af aan gestimuleerd.
Ik nam nooit zomaar de antwoorden van anderen aan. Ik zocht altijd het antwoord zelf.
En zelfs als ik het antwoord geloofde (zoals van Kathie en alle andere boeken die ik las) Dan ging ik alsnog door om zelf uit te zoeken wat dat antwoord dan precies betekende.
Dus op mijn 18e moest ik voor het eerst zelf gaan nadenken.
Dan resulteerde in een depressie na het uitgaan van mijn relatie, waarschijnlijk op 25.
Toen ging ik op mijn 27ste een half jaar naar Canada waar ik lopend op de West-Coast-Trail onder een schitterende blauwe hemel , schitterende natuur, met een schitterend mooie meid, dat ik voor mezelf besefte. Dit , dit is het doel van het leven, gewoon hier lopen, gewoon hier lopen en genieten van de ervaring. Ik weet dat moment nog heel goed.
Dat was in het voorjaar van 2004. (toen was ik dus 27 ! Heb ik net opgezocht, jezus wat een slecht geheugen)
Het zal wel geen toeval zijn dat ik aan mijn muur in de woonkamer foto’s van die vakantie heb hangen. De plek van dat moment hangt dus als foto aan mijn woonkamermuur hahaha.
De 2e helft van 2010 ga ik weer na de psycholoog , na mijn besef dat het probleem in mijzelf zit. Let wel, ik ben in die 6 jaar van 27-33 niet ongelukkig geweest. Heb toen een goed leven geleid. Het was pas op het eind dat er een besef kwam dat ik dezelfde fout maakte. Ik kwam dus in actie omdat ik voelde aankomen dat het de foute kant opging, door mijn ervaring met mijn depressie. Dan ben ik dus 33.
Ergens in dit proces realiseer ik mij dat het geheim van gelukkig zijn is, je inner-gevoel te volgen. Wat ik dan moet leren toepassen.
Dat brengt Byron Katie op mijn pad, die mij mij verlichting brengt met 4 simpele vragen. -> Is het waar ?