Mijn ego haten

Heb gisteravond tot 1:30 boek 2 van Jed gelezen, waarin hij alweer naar voren brengt hoe hij het niet fijn vind om onder de mensen te zijn. Alhoewel ik dat zelf ook heb, triggerde dat toch iets bij mij. Waarom zou een verlicht iemand toch hebben dat hij mensen vaak niet mag. Uiteraard heeft dat niks te maken met wie ze zijn, maar met het egomechanisme en identiteit die ze spelen te zijn.
Toen bedacht ik mij een opmerking in zijn boek, het gaat erom je ego te haten en het ander…. Ik weet de quote niet meer precies. Maar ook dat is precies wat ik ook heb gedaan. Ik vond hem helemaal geweldig en nu opeens vond ik die kant niet zo geweldig. Beide uiteraard een bespiegeling van mezelf op hem. (niks wat hij doet is wie hij is, hij speelt ook slechts een rol)
Maar het irriteerde me lichtjes op een of andere manier en nu tijdens de ochtendmeditatie denk ik te begrijpen waarom. Het is onderdeel van het nog steeds op de achtergrond draaiende egomechanisme, de verzonnen identiteit die hij speelt om te functioneren in de maatschappij met andere mensen. Dit doet hij op basis van zijn oude identiteit, die waarin hij zichzelf geleerd heeft zijn ego te haten als motivatie voor zijn zoektocht. Precies zoals ik heb gedaan en ook nog steeds wel aanwezig is. Onderdeel van de illusie van motivatie.
Dus hij heeft nog steeds niks met andere egos (mensen) omdat hij altijd zijn eigen ego heeft afgewezen. Het is nog steeds een vorm van zelfafwijzing.
Uiteraard niet persoonlijk, het heeft niks te maken met wie hij is. Maar het is nog steeds onderdeel van het mechanisme van de identiteit die hij speelt met andere mensen. Een rol die hem een zwaar (en dus onprettig) gevoel geeft.
 
Ik vraag mij af of we dan altijd een slaaf van onze gevoelens blijven, ook al is dat niet persoonlijk.
Uiteraard is dit ook weer een bespiegeling. Dat kan niet anders.
 
Toch heb ik ook vaak dat ik moet lachen. Dubbel lig om alle ego verhalen van andere mensen. Dan kijken ze mij vaak raar aan en vragen soms of ik ze uitlach. Terwijl ik natuurlijk alleen maar lach om hun verhalen. Verhalen waar zij zich mee identificeren, maar niet zijn.
Dus uiteraard kunnen we ook Jed niet identificeren op basis van de verhalen in dit boek. Immers hij vertelt deze verhalen met een reden, dat is zijn inschatting van wat hij denkt dat mensen nodig hebben om wakker te worden. Het zijn slechts anekdotes.
Bedenk mij opeens anekdotes die juist mensen stimuleren er echt voor te gaan. Immers het gaat erom jezelf buiten de maatschappij te plaatsen. (het spel niet mee te spelen, niet te strijden voor het goede)
 
Grappig terwijl ik dit tik realiseer ik mij weer dat het allemaal onzin is. Mijn ervaring van het lezen van die passages is alleen een herinnering hoe ik mijn eigen ego-mechanisme nog steeds afwijs voor een klein deel, heel subtiel op de achtergrond nog aanwezig is. Das alles.
 
Zo zijn er mensen die hem arrogant vinden, waar ik hem juist erg grappig vind. Zo heb ik gisteravond weer heel veel hardop gelachen tijdens het lezen van zijn boeken. De brief die hij aan het begin van boek 2 heeft gezet, echt geweldig. Ik heb ruim 5 minuten dubbel gelegen, moet er nu weer om lachen hahahaha.
Elke eigenschap die we aan andere mensen geven is natuurlijk een projectie van ons en die kan alleen zijn op basis van onze eigen ervaringen en overtuigingen en hebben in feite niks te maken met wie de ander werkelijk is. Op basis hiervan leeft iedereen in feite in zijn eigen wereldje en is het eigenlijk onmogelijk om elkaar echt te ontmoeten. Wat ook weer logisch is, want voor een ontmoeting zijn er 2 nodig en die bestaan niet, alles is 1.
 
Is alles in feite zelfherkenning ? Hahaha. Alles is zelf, dus alles wat je ziet is zelf , dus is alles wat je denkt te zien is zelf, en elke eigenschap die je denkt te zien is niks anders als zelfherkenning. Hahahaha.
Dat kan ook niet anders, immers het universum heeft geen eigenschappen. Anderen hebben geen eigenschappen. Ook dat zijn bedenksels van ons denken. Iedereen is slechts een bespiegeling van wie we zelf denken te zijn.
Ja, maar we zien toch hoe mensen zich gedragen en bepalen op basis daarvan eigenschappen toe ? Dus dan zijn het toch hun eigenschappen op basis van hun gedrag ?
We zien echter alleen het gedrag zoals wij die projecteren, een invulling gemaakt door onze hersenen op basis van onze ervaringen en overtuigingen. Onze ervaringen worden bepaald door onze overtuigingen en onze overtuigingen bepalen onze ervaringen.
Ook Jed kan niet anders als mensen geven wat hijzelf nodig heeft gehad om te ontwaken. Zelfs alle inschattingen die hij maakt wat andere mensen zelf denken nodig te hebben (wat ik ook doe) is niks anders als ervaringen uit het verleden bespiegelen op de huidige situatie.
Daarom heeft iedere verlichte zijn eigen insteek.
Katie (-> de 4 vragen, is het waar ?)
Eckhart (-> leef in het hiernu)
Mooiji (-> wat is daar gewaar van ?)
Osho (->zoektocht zelf van alle kanten bekijken)
Mckenna (-> autolyse, zoek de waarheid)
 
Uiteraard kom je overal op hetzelfde uit. Er is niks.
 
Ze kunnen anderen alleen helpen zoals ze zichzelf geholpen hebben. Daarom zijn ze zo onbegrijpelijk. Dat is iets wat ik wel van begin af aan goed heb gedaan. Ik heb nooit aangenomen dat ik wist wat ze bedoelden en als ik wel wist wat ze bedoelden had ik er geen probleem mee om dat later weer als onzin terzijde te schuiven en het opnieuw een betekenis te geven. (een proces die Jed ook duidelijk omschrijft op zijn eigen manier)
Zo kan ik alleen mensen helpen zoals ik mijzelf geholpen heb. De enige manier waarop ik anderen kan helpen is dus via dit dagboek, immers dat is hoe ik mijzelf geholpen heb.
Das mooi, dan hoef ik verder niks meer te doen om de wereld een betere plek te maken hahahaha.
Wat een onzin weer allemaal hahahaha.
 
Daarom is het zo zinloos om je op een bepaalde manier te gedragen. De ene helft van de mensen zal je mogen en de andere helft niet. Als je je op een andere manier gedraagt dan is het de andere helft die je dan mag en niet mag. Dan kan je net zo goed jezelf zijn (of niet-zelf haha) . Ik heb dit wel eens tegen Sjoukje gezegd herinner ik me nu.
Daarom kijken we naar dezelfde persoon (lees lichaam) en zien we toch een heel ander persoon. Ieder van ons geeft dat lichaam een identiteit cq persoonlijkheid op basis van de overtuigingen en ervaringen van ons eigen leven.
Uiteraard zal er veel overlap zijn. Want ook al leven we allemaal in onze eigen wereld, toch delen we dezelfde wereld en meestal hetzelfde soort biologische lichaam, al is ook elk lichaam weer anders hahahaha.
Het is altijd beide.